Ouderwets sterk

Hoe snel gaat de tijd? Het is ondertussen al zo’n 13 jaar geleden dat White Lies voor het eerst te horen was. Dat kwam destijds door hun single ‘Death’ ging het balletje écht rollen maar in begin van 2009 werd het nummer ‘To Lose My Life’ de kneiter. Met hun bombastische en energieke geluid had deze band uit Ealing meteen een duidelijk kenmerk. Groots, energiek, herkenbaar qua zang en melancholisch in de breedste zin van het woord. Na drie albums kwam de klad er een beetje in en die laatste werd niet zo overtuigend ontvangen als de voorganger. In 2019 was het echter weer helemaal raak, het album ‘Five’ werd met open armen ontvangen maar ze hadden ook een ietwat nieuwere, diverse sound naar voren gebracht. Na een succesvolle tour werd het wederom ietwat stiller maar dat had een reden. Hoe klinken ze nu?

Ok, er was al eerder een teasertje eruit gegooid maar of dat nou hét nummer was waar menigeen op wachtte… ‘As I Try Not To Fall Apart’ had het nét niet, zonde! Daarom extra fijn dat de heren Harry McVeigh (gitaar en zang), Charles Cave (basgitaar en achtergrondzang) en Jack Lawrence-Brown (drums) nu met de tweede song lijkend terug gaan naar hun roots. Lekker veel bombast waardoor de indierock sound naar voren komt. Het heeft ook het typische meezing gehalte in het refrein zitten, de power komt erin terug wat het weer old school aanvoelt. Daarbij kun je dat gitaarriedeltje niet missen en is dat een absolute positieve toevoeging in het geheel. Waar we het dus al hadden over het nummer ‘As I Try Not to Fall Apart’, dit is tevens de titel van de vijfde langspeelplaat en deze verschijnt op 18 februari 2022. Super!

Vorig artikelDossier Dutchies November 2021
Volgend artikelKY. – December

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in