De altijd lastige 2e…!

Het is nogal een dingetje wordt gezegd… Een 2e album. En dan denk ik persoonlijk dat die eerste single van datzelfde album, het meest kritisch/doordringend/aandachtig wordt beluisterd door de ‘kenners’. Maar het gaat hier wel om The Grand East he?! Deze geweldenaren hebben zichzelf keihard op de muzikale kaart gezet met het album ‘Movano Camerata’ in 2016. Kneiters zoals ‘Kiss The Devil’ en ‘Rabbits & Children’ hebben toen ons verblijdt evenals de optredens tijdens de Popronde of hun eigen clubshow. Door een crowdfunding actie hebben ze ervoor gezorgd dat ze met de hulp van Pablo van de Poel en Simon Akkermans een 2e plaat konden maken. Hier hebben we het eerste wapenfeit!

The Grand East laat zich niet kennen, laat dat duidelijk zijn. Het was ook al duidelijk dat de heren ook een kleine afslag zouden maken, niet weer diezelfde rock ’n soul maar een verdere evolutie. Is dat dan ook al te horen? Is het erg veranderd? ‘What A Man’ begint redelijk rustig met een duidelijke sound op het hammond en een lekkere gitaarvibe, plus de herkenbare stem van Arthur natuurlijk. Als dan het refrein erin valt, dan komt er sowieso die energie erbij wat je ook verwacht bij The Grand East! Het blijft toch wel vuig hoor. De afwisseling van relatieve rust en de passie wat er helemaal van af spat… Daarbij steekt het allemaal wederom muzikaal fantastisch in elkaar, dat laat Niek Cival maar weer eens horen op gitaar. Dus de angst die ik had, dat de mannen het over een volledige andere boeg zouden gooien, is niet gegrond! Het uitkijken naar dat volledige album groeit nu wel ernstig hard… Daarbij… Welke lastige tweede? Een geweldige tweede! Hell yeah.

Ga het weekend heerlijk in zo!!

Vorig artikelTourist LeMC ft. Raymond van het Groenewoud – Spiegel
Volgend artikelCertain Animals – Shoot Me Tomorrow

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in