Tja… Als je The Doors zegt zeg je Jim Morrison. Als je Jim Morrison zegt zeg je overleden. Dat is het even in een notendop.
The Doors was een band in de jaren 60/70 die bruggen deden verzetten. Ze maakten een eigen sound door middel van psychedelische rock, blues en jazz die nog niet veel mensen gehoord hadden. Daarbij de enorm herkenbare stem én teksten én optredens van Jim Morrison en je hebt een supergroep.

Even over Jim Morrison zelf.. Hij was een artiest pur sang. Maar ook ene die soms ver over het randje kon gaan. De muziek werd volledig onder invloed van LSD geschreven. Jim was een zeer ”apart” figuur. Als hij op het podium stond was het een entertainer die graag deed provoceren en dit vonden vele volwassenen maar niks. Ondanks die provocaties had hij ook enorm veel poëtisch talent. Die poëzie nam hij mee in de concerten/nummers die gespeeld werden waar dus ook daardoor die blues & jazz uit voortkwam.
Helaas kwam er mede door de drugs en drank taferelen ook een donker randje aan de carrière van The Doors ofwel Jim Morrison. Hij zou tijdens een concert zijn penis hebben laten zijn aan het publiek en zodoende werd hij veroordeeld. Dit ging hem niet in de koude kleren zitten en vertrok uiteindelijk naar Parijs. Hier kon hij redelijk anoniem over straat en ging door met schrijven etc.
Uiteindelijk is hij op zijn 27e gestorven in een badkuip. Waarschijnlijk aan een overdosis maar in zijn overlijdensakte staat hartaanval. (Iedereen weet ook wel dat hij bij ‘de club van 27’ hoort. Hij ligt in Parijs begraven op begraafplaat Père-Lachaise welke nog veel bezocht wordt door fans.

Nu even terug naar de classic die ik gekozen heb. Zoals bekend, er zijn vele nummers van The Doors klassiek en kon ik ook bijna niet kiezen. Toch moest dat gebeuren! Waarom dan toch deze.. Onder meer omdat dit het laatste opgenomen nummer van Jim Morrison is voor The Doors. Daarnaast neemt dit nummer je zo enorm mee naar een eigen plek. Als het slecht weer is… Je hoort de melodie (die heel erg eigen is), dan kom je in een soort eigen wereld.. De solo op het keyboard maakt het speciaal, de stem van Jim blijft karakteristiek.  Naast die stem is de tekst uiteraard ook excentriek. Samenvattend, dit is een pure classic. The Doors is classic.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in