Het is fijn dat mensen de weg naar CamielMusic beginnen te vinden, zo ook Sparrow Falls. Sparrow Falls is een band uit Maastricht en bestaat al vanaf 2005. Ze maken een combi van (hard)rock, punk met vleugjes folk en country. Tot nu toe hebben ze één album uitgebracht in 2010 en ook een EP in 2013. Nu, in april, komt hun tweede album uit: A Brimstone Harvest. Eens luisteren en erover praten…!

A Brimstone Harvest is dus het tweede volledige album voor de zes koppige band en al hun eerder opgedane ervaring hebben ze meegenomen waardoor het resultaat mij erg goed bevalt!
Ja het is hard.. Het scheurt.. Het rockt.. Het is gewoon Sparrow Falls. Natuurlijk is de vergelijking met The Gaslight Anthem op z’n plaats maar daar mag je ook trots op zijn. Daarnaast zijn er ook zeer zeker eigen invloeden en zonder dat zouden de heren ook niet zo’n fijn geluid produceren. Ik ga maar eens wat nummers beschrijven, daar gaat het tenslotte ook om.

Sparrow Falls1

Bij het begin beginnen: ‘The Festering’. Welkom! Het tempo is vanaf seconde één lekker hoog, de gitaar klinkt lekker door en de stem van Merijn Verhees is helder te horen. Eigenlijk al een nummer dat lang in je hoofd kan blijven hangen, zeker het refrein. Hun eerste single is nummer drie op de plaat: ‘Shipburner’. Net binnen de drie minuten gas geven. Het ritme van Yannick Bovens op de drums blijft de gehele song aanwezig en zorgen ervoor dat het allemaal retestrak klinkt! Verder is de samenzang van de mannen tip top in orde. Logische beslissing dus.
Tijd voor ‘Rooster’s Lament’: mijn favoriet. Op een of andere manier trekt me het folky/country element enorm aan. Het is wat melodieuzer en wat minder hard maar echt een heel lekkere sound. Een heel fijn begin van bassist Boris Wouters en het kan beginnen. Waar ik net aangaf dat de mannen een fijne samenzang hadden, hier is het des te beter want niet alleen de zang samen is top, het hele samenspel klopt. Nogmaals, favoriet!!
‘The Calm’ vervolgens, een nummer waar meer naar geluisterd kan worden dan het rock aspect op de voorgrond treedt. Een fijne opening met de gitaren van Elmer Verhees en Lando van Berlo en Yannick op de drums waarna de rust wat wederkeert. De puurheid van hun muziek en zang komt hier tezamen.
Even het tempo verhogen met ‘Harlequin’! Hier komt de punk nog meer te boven. Wat een heerlijke variatie op de plaat. Ik voel me als een vis in het water. De sound van Sparrow Falls is divers maar past in zijn geheel goed in hun straatje. Niet gek na al die jaren! De afsluiter, ‘Berlin You’re Murder’, heeft een hoog ritme. Het is wellicht een soort van samenvatting van alle nummers. Hier zit het harde in, het scheuren, het ook een beetje uit de bocht vliegen, het samenspel.. Kortom: Sparrow Falls sluit goed af!

Natuurlijk weten de mannen hoe het werkt, hoe alles gemaakt moet worden. Het enige is dan nog: de uitvoering. Hierin zijn ze geslaagd! Het is een plaat dat erg divers is. Natuurlijke is de hoofdmoot de (hard)rock en punk maar er zit weldegelijk hele fijne variatie in!
De mannen uit Maastricht mogen trots zijn op hun werk… Nu dit weer voldoende uitdragen en veel spelen. Maar dat zullen ze vast niet erg vinden!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in