Mijn collega en muzikale vriend Camiel heeft mij gevraagd of ik maandelijks voor zijn onvolprezen CamielMusic website een track kort wil bespreken of anders wel presenteren die mij is opgevallen, heeft geraakt of in ieder geval lekker gekieteld heeft! A hell of a job natuurlijk want het aanbod van geweldige muziek is door onder andere de opkomst van Spotify bijna niet te overzien. Here we go!

Tussen alle festival en concertbezoeken door ff een korte versie van Pat’s Plaatje. Zoals eerder vermeld heb ik de volledige artistieke vrijheid in deze rubriek. Daar maak ik graag gebruik van om niet een plaatje aan te prijzen maar een concertervaring van de afgelopen week.

Deze zaterdag heb ik een soort van trancedente xperience meegemaakt tijdens het bezoeken van het geweldige en unieke festival Grauzone in Den Haag. De aanstichters van deze unieke gebeurtenis zijn de Viagra Boys. Ik heb zelden een zaal een stuk of 20 x zien ontploffen tijdens een optreden want het is pure oerkracht die deze band, afkomstig uit Stockholm, live brengt.
Muzikaal gezien is het allemaal redelijk simpel: de meeste nummers worden ingezet met volle drums en een werkelijk moddervet klinkende bas, dan staat het nummer eigenlijk al direct met 3-0 voor. Als de zanger dan gaat vuilbekken geflankeerd met een op hol geslagen saxofonist (!) is de wedstrijd beslist en dan heb ik de ziedende gitarist in de extra time van de nummers nog niet eens benoemd!

De band is in 2015 opgericht en hebben tot nu toe 2 studioalbums plus een handvol singles uitgebracht. Dat klinkt best aardig met af en toe een uitschieter naar briljant maar het studiowerk staat helaas in schril contrast met de live optredens. Wat het concert tot een zo unieke ervaring maakt is de regelmatig terugkerende verslavende repeterende geluidsorgasmes die soms wel 10 minuten aanhouden. Er is dan geen ontkomen meer aan om uit je lichaam te treden, te gaan springen, schreeuwen, huilen voor mijn part en je laten mee voeren naar een voor mij onbekend stuk van mijn persoonlijkheid.

Er zijn in het verleden vaker bands geweest in een traditionele rock opstelling die live het voor mekaar krijgen om het euforische gevoel van een dance avond op te wekken. Ik noem de Zwitserse band Elektro Guzzi (wie kent ze nog?), de onvolprezen Whitest boy Alive en iemand die LCD Soundsystem ooit live heeft meegemaakt weet precies waar ik het over heb. Maar Viagra Boys gaat hier nog eens qua intensiteit 5x overheen. Bijna 2 uur duurde deze heerlijke geestelijk geseling.

Het mooiste is dat de band zich totaal niet serieus neemt. Ze spotten met alle rock and roll clichés en zijn totaal pretentieloos. Heerlijk vind ik dat. Een van de gitaristen overleed in 2021 al door iets te gretig van verschillende toverdrankjes te hebben gesnoept en de overgebleven leden gaan ook niet de leeftijd van Majoor Boshart bereiken als in dit tempo wordt doorgeleefd en gespeeld.

De zanger Murphy is eigenlijk de belichaming van rock ’n roll met zijn lichaam vol tattoo’s, een vettige stem en vooral zijn sigaretje die hij om de drie nummers opsteekt. Dat hij hierdoor de set van Viagra Boys naar een hoger niveau tilt is een understatement. Afgelopen zaterdag heeft tijdens het concert ik schat 12 blikjes bier gedronken en kon op het laatste bijna niet meer op zijn benen staan. Maar hij bleef het publiek maar meetrekken in zijn eigen Dante’s inferno.

Zoals jullie kunnen lezen zit ik nog helmaal vol met de adrenaline die ik zaterdag heb opgelopen. 200 km zuidwaarts moesten ze het op hetzelfde tijdstip doen met Imagine Dragons en daar kan ik alleen maar medelijden mee hebben. Kortom probeer de Viagra Boys, zolang ze overeind blijven staan, ergens live te zien en besef dan dat ik geen woord heb gelogen.

Enjoy!

Vorig artikelDans Dans – Wolk
Volgend artikelWarhaus – Open Window

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in