Mijn collega en muzikale vriend Camiel heeft mij gevraagd of ik maandelijks voor zijn onvolprezen CamielMusic website een track kort wil bespreken of anders wel presenteren die mij is opgevallen, heeft geraakt of in ieder geval lekker gekieteld heeft! A hell of a job natuurlijk want het aanbod van geweldige muziek is door onder andere de opkomst van Spotify bijna niet te overzien. Here we go!

Ik mocht en mag van de baas van CamielMusic (Camiel) alle richtingen uit in deze rubriek dus zonder vooralsnog Russische censuur maak ik daar graag gebruik van.

Deze derde bijdrage wordt nog harder en vuiger dan de vorige 2 Pat’s Plaatjes. Vuig vind ik een sowieso een heerlijk woord dat meer gebruikt mag worden en dat de sound van mijn derde band perfect samenvat. Mijn lichte voorkeur voor bands met Angel Saksische roots heb ik al eerder aangegeven en ook nu tip ik het heerlijke intense donkere bandgeluid van Crows.

De band Crows is in 2015 opgericht in Londen en telt vier leden. Ze zijn aan de overkant van het kanaal bijzonder hot op dit moment na voorprogramma’s van oa IDLES en Girl band (Gilla band tegenwoordig). De band wordt in het muziekblad NME  (niet geheel onpartijdig) ‘ONE OF BRITAIN’S MOST THRILLING RISING BANDS‘ genoemd. In Engeland hebben ze het creëren van muzikale hypes natuurlijk uitgevonden maar wat deze band betreft is dat terecht.

De naam post punk kunnen we eigenlijk niet meer gebruiken want daarmee wordt tegenwoordig alles en iedereen aangeprezen maar toch staat de band Crows te boek als een furieuze versie van het genre. Na een aantal geweldige singles (check) verscheen in 2019 hun debuut album ‘Silver Tongues’ op het Balley Records, van Joe Talbot. Joe Talbot, zo weet de liefhebber van het genre, is de leadzanger van de al eerder genoemde Britse band IDLES. Het album kreeg lovende kritieken maar het opgenomen materiaal weerspiegelt maar half de zinderende ervaring, viscerale kracht en ongeëvenaarde energie die de Londenaars elke keer weer in hun optredens weten te pompen.

Ik heb de band een aantal keren live mogen meemaken en hun optreden op het Best Kept Secret festival in de zogenaamde rock and roll locatie ‘The Casbah’ aldaar mag gerust legendarisch worden genoemd: De soort van grote bouwkeet werd vakkundig door de band volledig afgebroken en gesloopt. De propvolle tent ontplofte zowat en ff later trouwens letterlijk want het publiek werd zo opgefokt door de band dat mensen in het plafond klommen, aan de lampen hingen en vervolgens met lampen en al neerstorten. Optreden afgebroken doordat alle stroom natuurlijk uitviel. Je moet er bij zijn geweest om het na te kunnen vertellen zeg maar.

Voordat opa nog meer gaap anekdotes over vroeger gaat oplepelen maar even terug naar waar het in deze rubriek over gaat moet gaan. Na hun debuut album bleef het stil en met de corona ellende leek de band uitgeblust en opgelost te zijn. Het kleine waakvlammetje werd opgepikt door het fameuze Fuzz records en het vlammetje is via een album deal bij Bad Vibrations Records weer een vlammenwerper geworden. In april komt daar hun nieuwe album ‘Beware Believers’ uit, een album om naar uit te kijken dus.

De vuige (is die weer!) smerige punk sound van Crows gaat hand in hand met hun bijtende politiek getinte teksten met name gericht tegen Boris Johnson en zijn trawanten in de Engelse regering. De single ‘Garden of England’ is mijn derde bijdrage en is dan ook Crows Anti Brexit Anthem.
Dus samenvattend: donker grommende postpunk met een politiek boodschap, wat wilt een Mensch nog meer?!

Enjoy!

Vorig artikelKing Gizzard & The Lizard Wizard – The Dripping Tap
Volgend artikelSixSuperSaturdaySongs

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in