ParkCity Live, de zondag.

DeWolff (1)

Ik was blij om weer terug te zijn op het Bekkerveld in Heerlen! Vorig jaar beide dagen me kostelijk geamuseerd, dit jaar (helaas) maar één dagje. Toch keek ik enorm naar uit… Een toffe nieuwe band, de mannen uit America, de psychedelische rockers en een topper waarvan je nooit weet wat er kan gebeuren. Lees hieronder naar mijn volledige verslag!

TheCoolQuest (Mobile)De opener van de druilerige zondag is The Cool Quest. Ik kende deze band al en keek ook enorm uit naar hun live performance! De uit Zwolle komende band maakt een zeer intensieve mix van funk en hiphop. Het publiek loopt ondertussen rustig naar binnen maar wordt meteen naar het podium gelokt. Frontman Vincent Bergsma zweept het de mensen lekker op en zorgt voor een hele fijne groove waardoor het energie level op het veld stijgt. Je ziet aan de bandleden dat ze onder elkaar veel lol hebben. Bassiste Ilse de Vries laat haar kwaliteiten horen, saxofonist Arjen Schipper blaast zich suf en krijgt veel applaus, toetsenist Sander Moorlag wilt niet onderdoen en funkt erop los en drummer Thies Bouwmans heeft energie te over. Wat eruit springt zijn de solo’s, het bekendste nummer ‘Shine’ en zeer zeker ook de 90’s hiphop mix waar de band op geheel eigen wijze bekende nummers vertolkt. Één ding is zeker: na deze show hebben ze een flinke schare aan fans erbij! Voor mij zal het zeker niet de laatste keer zijn dat ik deze band zie, Solar komt eraan!!!

Er staan vandaag niet één maar twee Limburgse bands op het podium, eerst Rowwen Hèze! Ik heb vorig jaar nog met Jack gesproken en het was toen een vuurdoop op ParkCity Live. De mannen hebben jubileum (30 jaar) en zijn met extra grote bezetting naar Heerlen gekomen. Ze starten met ‘Zondag in ‘t zuiden’ maar de zon heeft er (nog) geen zin in…. Het bier daarentegen wel, dat vliegt uiteraard door de lucht. Zoals gezegd, gastmuzikanten komen het podium op, denk aan Mo’Jones en Emil Szarkowicz die een thuiswedstrijd speelt en ook fans in het publiek heeft RowwenHezestaan. Jack Poels is overenthousiast en start per ongeluk ‘Onder de greune brug’ voor de tweede keer in. Als afwisseling kan het publiek even rustig ‘sjoenkele’ op enkele nummers waaronder ‘Auto, Vliegtuug’. Het is een afwisseling tussen originele nummers en bewerkte versies hiervan, uptempo maar ook zoals rustig. Tijdens hun reprise begint het in grote getale opgekomen publiek ‘Kwestie van geduld’ te zingen terwijl de heren eigenlijk ‘Blieve loepe’ spelen! Je ziet dat men dat heel erg leuk vindt en uiteraard wordt dit als afsluiter gespeeld. Rowwen Hèze is altijd gegarandeerd één groot feest.

YellowClawAnd now something completely different: Yellow Claw. Ik ben heel eerlijk, dit is niet meteen mijn favo muziek…. Maar deze Nederlandse groep maakt een hele flinke mix van drum ’n bass, hiphop en hardstyle. Het is goed te merken dat er nu een afscheiding plaatsvindt: de jeugd gaat volledig vooraan staan en de ouderen rondom eromheen. De jeugd gaat flink los op de beats en de flinke bas die de hele tijd klinkt. De ouderen bewegen soms het lichtjes mee met hun hoofd of tikken met hun voet op de grond. Dit is heel erg leuk om te zien!
De heren halen ook alles uit de kast: ze maken een knalfeest ervan, ze gebruiken CO2 kanonnen en confettislingers worden eruit geknald. Wellicht is het wat te heftig voor menig bezoeker maar zoals elk jaar op ParkCity Live is er voor ieder wat wils!

DeWolff (2)Dan tijd voor echte muziek en band #2 uit Limburg: DeWolff. Ik was mega blij ze ein-de-lijk te zien. Nadat ik ze al meerdere keren heb moeten mislopen vanwege handbal verplichtingen stond ik daar dan. De drie rockers winden er geen doekjes om en geven meteen vanaf het begin plankgas. Hun hit van hun laatste album wordt ingestart: ‘Evil Mothergrabber’. Het publiek: bestaande uit echte fans, kids en nieuwsgierigen, reageert enorm enthousiast. De broers Luka en Pablo van de Poel en Robin Piso laten hun psychedelische sound over het veld denderen. Nummers zoals ‘Standing Tall’, ‘Voodoo Mademoiselle’ en ‘Restless Man’ worden in hele lange versies gespeeld. Het is een optreden in optima forma. Pablo blijkt de dag ervoor last te hebben gehad van zijn stem maar daar is vandaag absoluut geen sprake van. Hij glijdt soepel over het podium, wappert met zijn lange haar en haalt gemakkelijk zijn hoge noten. Elk nummer geven ze meer dan 100%, ze zullen het nooit doen voor minder. In de afsluiter excelleert Luka nog behoorlijk in een intense drumsolo. Maar was dit wel echt hun afsluiter……?

TheCommonLinnetsTijd voor rust: The Common Linnets komen Heerlen opzoeken. Het is pure country waar Ilse de Lange toch weldegelijk de absolute frontvrouw is van de band. De elementen zijn duidelijk: akoestische gitaar, pedal steel en heldere stemmen. The Common Linnets is geen festival band en juist dat maakt het bijzonder dat ze op ParkCity Live staan. Het publiek verwacht er ook veel van en staat graag vooraan. Iedereen in de band krijgt zijn kans om te excelleren. De Amerikaanse leden in de band op toetsen en gitaar mogen hun nummers zingen en ook JB Meijers laat zijn vocalen horen. De kwaliteit is optimaal, het is zuiver maar er mist toch iets. Het knalt niet genoeg en dat is ook aan het publiek te merken. Waar het in eerste instantie heel enthousiast is, vlakt dat af. Ik ben ook even een lekker rondje gaan lopen om te ontkomen aan de softe sound. Toch is iedereen weer blij als men ‘Calm After The Storm’ hoort, het is toch wel een top nummer. Daarentegen mis ik Waylon wel aan de ene kant, aan de andere kant snap ik volledig dat hij hier niet mee speelt.

JettRebel (3)Absolute afsluiter van het gehele festival is Jett Rebel. Deze altijd enorm enthousiaste maar ook extravagante muzikant is altijd een succes. Je weet niet wat je altijd verwachten kan maar dat het spektakel wordt staat buiten kijf. Ik heb hem twee keer gezien, op Pinkpop en in de Nieuwe Nor. Twee zeer verschillende optredens dus wat zou er vandaag komen?
Al tijdens het opbouwen ontstaat er wat consternatie: waarom staat de hammond van Robin Piso op het podium? Is er iets kapot bij Jett in de band? Komt er een samenwerking? Nobody knows. Uiteindelijk komt Jett het podium op in een DeWolff shirtje. Hij start niet met eigen nummers maar wat onbekendere funky nummers. De hit ‘Louise’ wordt gestart en het publiek is enorm enthousiast. Het is groovy, het is funky en het is energiek. Jelte Tuinstra, wat zijn echte naam is, is lyrisch over de hammond van Robin en dankt hem duizendmaal. ‘Pineapple Morning’ wordt gestart en meteen daarna ‘Sunshine’. Vanaf dan is het doei setlist….
Hij wilt een echte gitarist het podium op: Pablo van de Poel van DeWolff. Jett kruipt achter de hammond maar dan vraagt hij Robin om het over te nemen. Als dan Luka ook nog achter de drums kruipt is het helemaal feest. Ze spelen samen met de band van Jett Rebel het nummer ‘Dance Of The Buffalo’ en vanaf dan volgen alleen maar jamsessies. Het publiek is mega enthouisiast! Ze stoppen niet.. Het gaat door to wel een half uur langer! Ze hebben onderling enorm veel lol en ze stralen veel passie uit. Iedereen beseft dat dit een unieke gebeurtenis is en dat het kwaliteit is van de bovenste plank.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in