To good to ignore

Uhm ja… Muse is er weer en dat is een hele poos geleden! Natuurlijk hebben ze nog wat uitgebracht, ook al stamde dat laatste album uit 2018… Laten we eerlijk zijn: dát was een zwaar knudde plaat en men vroeg zich ook af waar de heren mee bezig waren. Nummers zoals ‘Uprising’, ‘Supermassive Blackhole’ of het altijd geweldige ‘Knights Of Cydonia’ kwamen zeer zeker niet meer uit de koker van Matthew Bellamy en de zijne. Gelukkig zagen ze dit zelf ook in en werd er gewerkt aan een sound die wat meer herkenbaar zou zijn en niet meer vol zou zitten met elektronische rotzooi. Want technologie, massabesturing en buitenaards leven was het credo vanuit Matthew en bracht niet veel goeds. En nu?

‘Won’t Stand Down’ is 100% zeker een verbetering, laten we dat maar allereerst eruit gooien. Misschien even een schrikreactie in de eerste paar seconden want de intro is apart. Als vervolgens Matthew begint te zingen en daarnaast z’n kompanen drummer Dominic Howard en bassist Christopher Wolstenholme erbij komen is het zeer zeker een ‘oh fijn‘ gevoel. Het bombastische komt erin, het is energiek en je denkt hoe dan ook: dit is Muse! Want naast het feit dat dit een scheurt aan alle kanten, heeft het ook een bepaald meezing kaliber erin. ‘Won’t Stand Down’ kan zeer zeker tijdens concerten mee worden gebruld! Het nummer heeft als onderwerp je mannetje staan tegen pestkoppen, of dat nu op de speelplaats, op het werk of waar dan ook is. Óok dat is een goede opzet! Hopelijk blijven ze deze sound handhaven en misschien wel versterken want dit is hoe dan ook het Muse geluid waar we allemaal van zijn gaan houden.

Vorig artikelBert Dockx – Palmares / Pit
Volgend artikelPat’s Plaatje

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in