Normaliter is er nooit een heel lange introductie over een album of EP. Hier zit echter iets meer achter, iets was moet worden gedeeld. Het gaat allemaal om Mikki de Jager. Een 19 jarige singer songwriter met een verhaal, iets wat haar drie jaar geleden plotseling is overkomen; ze werd ziek en kreeg vervolgens de diagnose het POT-syndroom ook wel POTS (posturaal orthostatisch tachycardie syndroom) genoemd. POTS is dysfunctie van het autonome zenuwsysteem dat alle onwillekeurige lichaamsfuncties aanstuurt.
Hierdoor verdween haar droom om een EP te maken met eigen geschreven nummers naar de achtergrond, totdat Make-a-Wish in 2019 contact met haar opnam. Dankzij Make-A-Wish kon ze met singer-songwriter Lotte Walda en multi-instrumentalist Gino Bombrini werken aan haar debuut EP ‘Soldier’s Heart’. Toch is dit niet alles… Corona gooide ook roet in het eten en duurde het gehele proces nóg twee jaar omdat ze natuurlijk extra voorzichtig moesten zijn met de gezondheid van Mikki.
Mikke: “Iedere song op de EP vertelt een andere kant van hoe het is om met zo’n sterk beperkend, chronisch syndroom om te gaan op jonge leeftijd. Ik hoop dat ik middels mijn muziek ook anderen kan helpen in het proces van verwerking en het houden van hoop voor de toekomst.”

De opener is ‘Rise Every Morning’, zoals alle tracks me een boodschap. Hierin is het zo dat elke dag een nieuwe kans is op een stap vooruit. “Het proces gaat langzaam en heeft heel wat ups en downs, maar ik geef niet op” is haar boodschap. Het is heel mooi, heel puur wat Mikki laat horen. Vanaf het eerste moment hoor je hoe oprecht het allemaal is, hoe ze ons wilt meenemen in haar eigen verhaal. Doordat je ook weet hoe ze erin staat, lijkt alles nóg meer binnen te komen evenals dat het nóg overtuigender is. ‘Filled With Tears’ is de volgende en hier wordt ingegaan op de rouwverwerking die je ondergaat wanneer het leven drastisch verandert door het hebben van een chronische aandoening. Het is wederom zo dat je in een verhaal komt die je vanaf moment één tot de laatste seconde wilt en moet volgen. De heldere stem is weer aanwezig en de rustige muzikale omlijsting maakt het nog mooier. De derde en tevens afsluiter is ‘Soldier’s heart’. Dit is naar het schijnt een verwijzing naar de oude benaming voor het POT-syndroom. Hier gaat het over niet opgeven en blijven doorvechten, iets wat natuurlijk 100% past ook bij een soldaat. Het is misschien wel het nummer wat de meeste kracht uitspreekt; het refrein zegt genoeg maar de volledige song is machtig mooi. Tevens is de clip indrukwekkend, je blijft intrigerend luisteren én kijken. Nog even dat refrein: ‘Burn the white flag, Burn the white flag. No more room for doubt, It’s time to reach out. Burn the white flag’.

Natuurlijk zijn het geen alom vrolijke nummers maar soms is dat niet nodig. Hier zit alles in wat je móét horen, de boodschap is hetgeen waar het om draait. Hopelijk geeft het velen veel kracht!

[NOTE: Ik wil mijn excuses aanbieden aan Mikki dat dit stukkie nu pas online komt en aan alle mensen die dit nu pas ontdekken]

Vorig artikelLuwten – Sleeveless
Volgend artikelSt. Solaire – Headlights

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in