Na een succesvolle en zeer goed bezochte zaterdag, is het de zon die al volop schijnt wanneer de zondag, Moederdag, op het punt staat van beginnen. Waar er de eerste dag best wat namen op de kiosk stonden die hun sporen al ver hadden verdient, is het deze dag juist weer ontdekken: het ontdekken van de pareltjes in de zeer uitgebreide muziekscène.
Foto’s: Jonny Ladeur.

Voor de opener van de zondag, geldt hetzelfde als de dag ervoor: een herkansing met uitbreiding. Maxime x Glyn hadden ook de eer om de zit-editie te shinen maar deze show heeft absoluut veel meer in zich. Uitgebreide band om zich heen geformeerd die de stijl wat ze willen laten horen, R&B en soul, absoluut versterkt. Het plezier spat ervan af, het is losjes, het is spannend, het is smooth. Al met al heerlijk om deze zonnige dag zo te starten.

Een band wat ab-so-luut in de gaten gehouden moet worden is Elephant. Dit Rotterdams viertal is ontstaan in de meest vervelende periode van afgelopen twee jaar maar ze hebben er iets prachtigs van weten te maken. Indie sound, folk invloeden, meerstemmigheid. Het is een genot om naar te luisteren en het publiek geniet zichtbaar. Ondanks het feit dat ze maar een half uurtje kunnen spelen, overtuigen ze in no time. De reeds uitgebrachte songs staan als een huis maar ze laten ook al werk horen van het album wat eind deze maand het levenslicht gaat zien. Nogmaals: Elephant.

Over een maandje mag ze grote broer Pinkpop openen, maar vandaag knalt Elle Hollis op de kiosk van Mama’s Pride. Het plezier spat er zó ontzettend van af. De pop met elektronische invloeden werkt goed, de stem van Elle heeft genoeg power om iedereen te laten weten dat zij op het podium staat. Als ze dit ook zo overtuigend over gaat brengen in de tent van Pinkpop zal ze absoluut veel nieuwe fans aan zich weten te binden.

Een andere Nederlandse band die veel furore maakt de afgelopen maanden is POM. Met hun fuzzrock is het een rammelend spektakel. Hoe leuk, vrolijk en catchy de tracks ook zijn, het zijn eigenlijk allemaal songs die een bepaalde thematiek hebben waarvan je het niet meteen zou verwachten. Zo staat Liza van As ook op het podium: lief en boos. Hoewel het begin nog wat ingetogen was en de band nog niet in volle energie zat, kwamen ze later absoluut los. Iedereen gaf net wat extra gas en Liza liep met ontzettend veel overtuiging over het podium en leek zich iedere song meer op het gemak te voelen. Het eindschot met ‘Eat Me, I’m Sad’ was de schot in de roos waarbij ze uiteindelijk op het podium ligt en absoluut de emoties laat zien op allerlei vlakken.

Mocht je nog niet wakker zijn, dan hebben we SONS nog om door te pakken. Belgische bands zijn graag geziene gasten op Mama’s Pride en het is eigenlijk na luttele seconden te horen waarom. SONS speelt met ontzettend veel power en dat is te begrijpen want hun nieuwe album ‘Sweet Boy’ is fantastisch goed. De pedalen worden gebruikt alsof het niets is, de riffs knallen je om de oren en ieder aspect klopt volledig. Of het het vegen op de drums was van Thomas Pultuyn, strak spel van Arno de Ruyte op gitaar, de ontzettende power op bas van broerlief Jens of juist het gas geven op gitaar én zang door frontman Robin Borghgraef. Ze vullen elkaar aan, stimuleren elkaar continue en zorgen dat het publiek iedere song enthousiaster wordt. Heel Geleen en omstreken heeft mee kunnen genieten!

Met een vers album op zak stond Broken Brass op de kiosk. Iedere editie van Mama’s Pride staat er wel een brassband geprogrammeerd en nu is het niet anders. Het is een aanstekelijke mix van ontzettend veel stijlen: funk, rock & hiphop en natuurlijk allemaal met blazers zoals dat hoort! Waar veel formaties vooral muzikaal excelleren, laat Broken Brass juist ook lekker veel vocalen horen. Het gaat alle kanten op, het publiek reageert enthousiast wanneer er weer een solo wordt ingezet of dat er qua zang veel energie vrij komt als er een strakke flow te horen is. Het tekent maar weer dat iedereen brassbands te gek vindt. Time flies when you’re having fun.

De afsluiter van de 2022 editie is Arp Frique & Family, misschien niet de meest bekende naam van het affiche maar er staat kwaliteit. Arp Frique is het ‘kindje’ van Niels Nieuborg, deze multi-instrumentalist uit Rotterdam heeft een ontzettend grote voorliefde voor de Caribische klanken. Dat er dansmoves gedurende de show aan bod komen is eigenlijk niet meer dan logisch als je dit weet en een paar seconden van de band hoort. Funk, disco, afrobeat… You name it, Arp Frique got it and did it.

Al met al een afsluiter die kijkende naar het gehele festival ontzettend goed past en natuurlijk heeft de zon heel goed geholpen! Op naar volgend jaar, de 2023 editie wat plaats zal vinden op 13 & 14 mei. Nu al zin in. Jullie? Hou de socials in de gaten voor alle foto’s van de enige echte Jonny Ladeur.

Vorig artikelSixSuperSaturdaySongs
Volgend artikelFIEP – Nightshop

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in