In maart van dit jaar maakten we kennis met Liza Weald, wiens echte naam Lisa de Bruijn is. Ze is een studente aan Codarts Rotterdam en dat ze genoeg talent in zich heeft is al duidelijk gebleken want afgelopen jaar won ze Grote Prijs van Rotterdam als singer songwriter én de prijs als ‘belofte’ op Rotterdam Music Award. Natuurlijk geeft dat een boost en het is niet voor niets dat ze hard heeft gewerkt om een EP uit te brengen. Vijf nummers waarvan er één live track op staat. Let’s press play.

‘The Hologram’ begon het allemaal mee, dat is waar wij kennis mee maakten en het blijft een geweldige track. Opbouwend, meeslepend, muzikaal sterk. Het zijn allemaal elementen waar Liza duidelijk rekening mee houdt en dat hoor je. Een verhaal vertellen is essentieel en dat dat gebeurd met een warme stem maakt het extra sterk. De titelsong van de EP is ook de signature song ervan, het heeft de meeste betekenis en ook geschiedenis ondertussen. Een verhaal waar twee geliefden die verzonken raken in elkaars herinneringen. Vanuit die verhalen jezelf erin terug zien en in feite meemaken; je partner in feite langer kennen dan je daadwerkelijk doet. Heel erg mooi gebracht! De volgende twee tracks zijn geschreven aan het water in Canada! Iets anders dus als Rotterdam. ‘Take You Home’ was eigenlijk haar debuutsingle en heeft absoluut meer folky invloeden. Daarbij klinkt die heerlijke trompet weer net zoals in de eerste song. Iets meer uptempo en flow en dat maakt de boodschap nóg sterker: Thuis is waar jij het meest jezelf kan zijn. In feite de vierde maar stiekem laatste track is ‘The Night’s Dwelling’. Een meeslepende en best wel energieke track die ook weer een duidelijk onderwerp heeft: het oog in oog komen te staan met je hartenpijn en wegrennen van dit verdriet wat je voelt. Iedereen herkent dit wel en het is uitermate knap om dit zo over te brengen. Oké, vijf nummers hadden we het over en dat klopt. De laatste is dus die live track van deze genoemde EP. Opgenomen tijdens de Grote Prijs van Rotterdam alleen dan in een andere setting dan ze normaliter shows zou spelen. Het is prachtig, het is nóg intiemer, het is nóg puurder.

In totaliteit is het afsluiten van een hoofdstuk, misschien wel een boek. Het is in ieder geval voor Liza het afsluiten van het ‘kopje’ burn-out. Dat ze dat dus zo kan doen, met deze muziek… Is bewonderenswaardig en alleen maar heel veel lof! Op naar een hopelijk heel succesvolle Popronde dit jaar.

Vorig artikelLeon Bridges – Motorbike
Volgend artikelblackwave. – recluse

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in