All alone…

Zeg je Jack Poels, zeg je Rowwen Hèze. Maar Jack Poels kan ook alleen aan de slag. Hij heeft al eens eerder een project gehad en dat was Herberg de Troost. Toen kwam het voort uit gedichten welke hij had geschreven. Nu heeft hij uit vele andere onderwerpen zijn inspiratie uitgehaald. Het blijft uiteindelijk niet maar bij één nummer. Op 27 maart zal hij namelijk met een volledig album op de proppen komen. Dit album bevat 12 Nederlands/Limburgstalige nummer en heeft de titel ‘Blauwe Vear’ gekregen. Verwacht in ieder geval niet de Rowwen Hèze polka of tex-mex saus maar juist eenvoud: akoestische luisterliedjes met melancholie. Luisteren? Luisteren!

Het eerste nummer is ‘Elf Oaver Elf’ geworden. Vanaf het eerste moment voel je de rust, lekker ontspannen op gitaar en dan komt uiteraard die warme stem van Jack Poels erbij. Een waar verhaal wat je volledig kunt volgen. Misschien komt het door de rust, maar nu versta je ook elk woord. Dat is soms bij Rowwen Hèze iets minder.. Als dan een mondharmonica erbij komt, waan je je in een soort americana tafereel. Schijnbaar is dit nummer gebaseerd op de muziek van ‘Virginia May’ van Gregory Alan Isakov. ‘In de tekst van Virginia May las ik over een zoeklicht, een baken. Toen moest ik denken aan de foto’s die ik hier al jaren maak in mijn tuin van de kerk hier in het dorp. Het uitzicht is er altijd, onder alle weersomstandigheden. ’s Zomers loop ik in de schaduw van de kerktoren door het dorp en ’s nachts kijk ik omhoog hoe laat het is. Als ik op reis ga probeer ik vanuit de trein nog ’n laatste glimp op te vangen. De torenspits is een baken in weer en wind. Dat geeft houvast. Ze doet de tijd stilstaan. Het liefst op elf over elf.’ Met deze tekst in je achterhoofd, maakt het het nummer misschien nóg wel beter.

Sterk Jack, heel sterk!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in