Niet verwacht, toch gekregen. Onverwacht kunnen babbelen met misschien wel dé beste act die tijdens Mama’s Pride 2022 speelde. Of beter gezegd, de kiosk volledig liet rammelen. Dit Belgische viertal uit Melsele heeft onlangs hun tweede album gedropt dus nu het weer mogelijk is om te spelen…. Willen ze deze kneiter van een plaat natuurlijk laten horen. Na hun show, aan een picknick tafel met een pintje eens rustig kijken hoe het gaat met Robin Borghgraef, broers Arno en Jens de Ruyte & Thomas Pultuyn.

Jullie tweede album is onlangs uitgekomen, hoe zeer zijn jullie gegroeid?
We merkten dat het vat na het eerste album nog niet leeg was, hebben wel doorgepakt maar toen kwam natuurlijk covid. We kregen zo verplicht wat rust wat eigenlijk wel goed deed. Dus gingen we terug het repetitiehok in en eigenlijk kwamen de nummers redelijk spontaan eruit. De groei zit voornamelijk in de volwassenheid, we zijn ontzettend gegroeid in alle zaken: live spelen maar ook het schrijven en opnemen.

Dan door naar het schrijven en opnemen, wat is de beste werkwijze voor jullie?
We werken altijd eerst de muziek uit. Het start meestal met gitaar en vervolgens kunnen er wat drums bij komen, de tekst komt hoe dan ook later. Het is ook niet dat er direct echte zinnen uit komen, meer het is meer fonetisch brabbelen. Of dat er door de melodie enkele woorden ontstaan en die woorden worden dan zinnen. Maar datzelfde kan gebeuren door ontzettend vette hooks. Dan hoor je in die hook eigenlijk de woorden of zinnen. Heel vet om dat zo op te bouwen naar een song.

Zijn er dan grote veranderingen ten opzichte van jullie debuut?
Pedalen!!! (Roept Robin enthousiast red.) In de lockdown zijn de pedalen echt op het pad gekomen en ben ik ze enorm gaan gebruiken. Dat hoor je ook ontzettend goed op het nummer ‘Succeed’. Die is ook overigens ontstaan vanuit een jamsessie om vervolgens enorm lang te laten liggen en uiteindelijk is geworden zoals ie nu is. En wat we ook hebben gebruikt is een whiteboard, daarop schreven we alle ideeën op. Het gaf ons zo het beste gevoel. Er zijn over een langere periode gewoon heel veel goede songs geschreven, de manier van werken verliep natuurlijk.

Wordt er dan ook gestart met een bepaald plan vantevoren?
Dat is wisselend. De ene keer hebben we niks uitgewerkt en ontstaat er dus een bepaald nummer out of the blue, de andere keer is het zo dat er wel al vanalles klaar hebben en moet er nog een invulling komen tekstueel. Dat was bijvoorbeeld met ‘LOVE’ het geval. Een bekende van ons is neergestoken door homofoob geweld en vervolgens gestorven aan z’n verwondingen. Uiteindelijk is het onbewust wel een track geworden waar je dit in meeneemt.

Voelden jullie een bepaalde druk na een succesvol debuut?
Poeh, nee dat niet meteen. We hebben dus wel zoals gezegd best doorgepakt, door geknald. Het is meer dat we zelf druk erop hebben gezet. We hadden een bepaalde goesting, jus bij de start van het maken van ‘Sweet Boy’. Heel erg veel zin om weer te knallen. We hebben best wel wat vrijheid gehad, een eigen plan mogen trekken en het belangrijkste is dat we zelf héél graag willen creëren. Zo gaan we ook te werk: of allemaal ermee instemmen of anders is het pech gehad!

Maar dan de vraag, waar halen jullie de inspiratie uit om verder te gaan?
Van bands? Of genres? Van bands hebben we absoluut veel dingen geluisterd van de Osees en ook van King Gizard & The Lizard Wizard. Zoals al aangegeven, hoor je dat ook terug op het album met bijvoorbeeld de pedalen of de snelle riffs. Verder houden we van de oude 70s sound, blues aspecten die we beetje mixen maar ook van Bonzai Classics. Ken je dit niet? Zoek maar op! Dat zal een verrassing zijn!

Nu ‘Sweet Boy’ uit is, hebben jullie ondertussen (nieuwe) doelen gesteld?
Niet direct. Het belangrijkste voor ons is gewoonweg live spelen, op tour gaan en iedere keer maximaal knallen waardoor de mensen over ons gaan praten, dat er reuring ontstaat. Dit najaar zal een tour komen dus dat is wel al mooi nieuws om dus die boodschap te verspreiden. Verder gaan we ook heel graag naar het buitenland om daar nog meer stappen te zetten en te merken hoe het publiek reageert.

Voelt het dan aan dat België is uitgespeeld?
Poeh nee hoor. We hebben natuurlijk al op heel erg veel plekken gespeeld in België maar we willen absoluut nog graag blijven groeien. Dat we mogen spelen in de grotere zalen, festivals grotere spots. Maar je merkt wel dat als je in Frankrijk speelt, in kleinere clubs, dat het publiek ook weer anders is en benieuwd is wat je laat horen. Hoe dan ook, we hebben altijd veel goesting om de avonturen aan te gaan!

Voor de liefhebbers, check dit sympathieke maar energieke viertal waar je maar kunt. Succes gegarandeerd!!
Foto’s band: Jonny Ladeur.

Vorig artikelSixSuperSaturdaySongs
Volgend artikelMy Baby – stupid

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in