Voorafgaand aan het eerste optreden van My Baby van hun ‘Last Chance To Dance The Voodoo Electrique’ tour sprak ik in de Nieuwe Nor te Heerlen op donderdag 29 september met de drie bandleden. Cato, Joost en Daniel hadden net hun diner op en we zaten lekker ontspannen in de kleedkamer. Het is voor mij een band waar ik een zeer hoge pet van op heb en waar ik ook enorm van kan genieten. Daarom was ik super blij dat ik met hen kon babbelen.
Daarbij werd het woord ‘jammen’ definitief veranderd in ‘pielen’.
Let’s Go!

my-baby

Bijna 1,5 jaar geleden speelden jullie in Volt (Sittard). Wat is het verschil met toen en nu?
Sowieso meer dan 300 optredens! Maar eigenlijk is er niet veel verschil voor onszelf maar de buitenwacht ziet dat natuurlijk wel. We zijn daarentegen nu wél klaar voor de grote podia en destijds nog niet. We zijn blij dat dat geleidelijk gaat. Het is zo dat we alleen maar meer en meer op elkaar zijn ingespeeld, we zijn wat losser en het zijn optredens met een kop en een staart. Ook hebben we de durf om soms te experimenteren tijdens de optredens. We zijn sterker geworden.

De intensiteit van jullie op het podium is geniaal te noemen. Hoe ontstaat dat?
Nou, hoe meer energie wij terug krijgen van het publiek, hoe meer wij daarin op kunnen gaan. Dat sowieso. We proberen samen met het publiek naar een hoogtepunt te gaan. Maar het natuurlijk niet altijd mogelijk zo’n band te krijgen. Het is te merken als het publiek ‘anders’ is. Maar dan zijn wij daar om volledig door te gaan en ervoor te zorgen dat die opbouw nog meer klopt en werkt. Dat we uiteindelijk toch wel super kunnen eindigen. Maar het is toch wel voornamelijk een wisselwerking tussen onszelf en het publiek.

Alles hangt uiteraard samen met jullie unieke sound. Hoe zijn jullie hierop gekomen?
Om te spreken van termen, van genres.. Dat is lastig. Ook om ons te vergelijken met bands. Die zijn er gewoonweg niet! Wat wij doen is een brug slaan tussen veel verschillende genres/stijlen. We willen het allemaal eigen maken en zo een My Baby song ervan maken.

Maar er moet een oorsprong zijn, vanuit jullie eigen smaak. Kunnen jullie daarover meer vertellen?
Daniel: Ja, als ik echt naar mezelf kijk moet dat toch wel blues zijn. Bluesrock. Als het maar lekker vuig en rauw klinkt, dan is het perfect. Daar ligt mijn basis wel.
Joost: Eigen is dat wel misschien logisch maar sowieso Sly & The Family Stone. Maar als ik kijk naar het drummen is het misschien wel vanuit Dave Grohl begonnen, toen ik echt nog een jongetje was!
Cato: Ik denk dat mijn liefde in eerste instantie ligt bij de gospel en folk. Eigenlijk een soort mix van allerlei melodieën. Daar is het wel mee gestart en is mijn basis.
Maar al die stijlen, soorten, invloeden proberen we dus met z’n drieën tot iets nieuws te evolueren.

my-baby-29-09-2016-jonny-ladeur-12

In 2013 hebben jullie meegedaan aan de Popronde en 11 shows gedaan. Was dat een bevestiging dat het goed zat?
Nou, dat was de eerste keer dat wij met z’n drieën gingen spelen. We hadden wel vaker eentje erbij en heel soms dat we met z’n vijven waren. Maar dit was echt onze eerste ’tour’ als trio. En dat beviel inderdaad wel heel erg goed. Het was een soort bevestiging dat we zo wel verder konden en niemand extra nodig hadden. Daarbij was dat ook de eerste stap in gitaar spelen voor Cato.
En kijk waar we nu staan en waar we allemaal hebben gespeeld…

Waar ligt jullie voorkeur overigens qua spelen; overdag of als het donker is?
Duidelijk toch als het donker is. Het liefst zelfs na middernacht. Dan komt onze muziek toch uiteindelijk het beste tot z’n recht. Ook kijkende naar de visuals en lichten die erbij horen. Maar wat wel al vaker is voorgekomen, is dat het de hele dag kan regenen op een festival bijvoorbeeld… En dat als wij mogen gaan spelen, dat de zon gaat schijnen. (Jonny vult inderdaad aan dat dit op Conincx Pop te Elsloo het geval was). Dat is dan wel weer heel geinig om mee te maken!

Als het goed is komt er ook nieuwe muziek aan; is daar al iets meer bekend over?
Ja, dat klopt helemaal! Er zal een uiteraard weer mix komen van vanalles maar het zal toch (hopelijk) die My Baby sound blijven. Maar wat voor ons ook belangrijk is, is dat we het live gevoel in onze plaat kunnen steken. We hoeven ook niet heel nodig ‘anders’ te gaan klinken. We zijn My Baby. Liever dat we meer ‘underground’ blijven dan richting de mainstream kant. Maar wellicht kent het allemaal een soort wisselwerking. Underground zijn met wat mainstream invloeden. Maar hoe we deze opbouw hebben: qua optredens, groei, bekendheid en dat in combinatie met onze muziek voelt het wel helemaal perfect aan!

Terug naar die muziek. Hoe ontstaat een track? Pielen, tekst?
Haha! Pielen, wat een te gek woord. Houden we erin. Nee, we pielen niet heel veel. Het is eigenlijk steeds anders. Soms is het een bepaalde groove of heel simpel een lick. Het kan ook zo zijn dat we iets opnemen en achteraf pas denken: ja, dat is wél iets vets! Maar het kan ook zomaar zijn dat er wel tekst is. Dat is wel het moeilijkst van allemaal. Het gaat bij de meeste in eerste instantie zeker om de sound, om de muziek. Dus de tekst blijft achter maar desondanks moet de tekst wel goed zijn. Anders zou het allemaal wel heel vreemd zijn.

Kijkende naar 2017, wat kunnen we verwachten?
Eerst gaan we nog in december naar Zuid Afrika en dan in januari richting Nieuw Zeeland om daar te gaan spelen. In het voorjaar zal ons derde album uitkomen en dat zal hopelijk weer veel brengen. Nieuwe tour! Onze drive blijft gewoon hoog om lekker te blijven spelen, mensen te laten genieten en steeds meer ervaring op te doen. Dus 2017 zal zeker weer een mooi jaar worden!

Uiteraard weer de absolute foto credits aan Jonny Ladeur: website // Facebook.

Vorig artikelKings Of Leon – Around The World
Volgend artikelSputnik 9 – Motorway Jamboree

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in