Na afloop van het optreden op Mama’s Pride (zaterdag 7 mei red.) had ik een interview met Gallowstreet. Niet met de gehele band want dat zou wellicht een grote chaos worden maar ik zat toch aan tafel met 5 man.
Deze 5 waren: Dirk Zandvliet, Mart van Baalen, Jeroen Verberne, Luc Janssens & Peter Keijsers.
Het bleek uiteindelijk gewoon een groot, gezellig maar tegelijkertijd ook zeer interessant gesprek te worden wat zeker ook opgevat wordt als compliment naar de band. Lekker vrij, open, eerlijk en zo kwam ik steeds verder. Zo zal het ook te lezen zijn; voor elke vraag was eigenlijk iedereen aan het woord of anders zat bijna iedereen op één lijn.
Foto’s: Jonny Ladeur [SITE]

Gallowstreet 1 (Small)

Om maar te beginnen: Amsterdam of toch Limburg?
Nou, we zijn met minimaal een kwart uit Limburg en de rest inderdaad uit de buurt van Amsterdam. Daar zitten we nu ook allemaal. We hebben trouwens wel twee verschillende app groepen!!
Maar uiteindelijk vullen we elkaar gewoon heel erg goed aan en zijn er weinig verschillen tussen het ‘grote’ Amsterdam en het ‘kleine’ Limburg. Muziek is dan één.

Hoe zijn jullie dan toch zo samen gekomen?
Nougoed, Dirk is onze Pater Familias. Hij was op zoek naar een band. Dat is in eerste instantie meer gezocht in de populaire krakerscene en vervolgens is het door de energie van Dirk steeds meer gegroeid. In 2012 hadden we de eerste repetitie in de Galgenstraat vandaar ook onze bandnaam (Logisch….!!). Daarna hebben we op het P!tchfestival gespeeld. Vervolgens zijn we eigenlijk verder gegaan met opbouwen van de band want er zijn wel wat wisselingen geweest. Maar nu is het dus een combinatie tussen Limburg en Amsterdam en dus ook qua stijl.

Waar is jullie stijl mee te vergelijken? En hoe komen jullie tot één geheel, met zoveel man?
Nou, we zijn wat dat betreft heel erg uniek. De ene helft komt uit de hermenie/fanfare kant. Kessel, Maasniel. Of uit de Taptoe maar er zijn ook Jazz invloeden. Om sowieso maar te zeggen dat we niet per sé een label op onszelf willen plakken. Het hoeft niet altijd echt brass te zijn.
Daardoor kunnen we heel innovatief te werk gaan. Omdat we zo divers zijn is er overal wel iets van overlap en is het makkelijker om concessies te doen.
Ook als we richting een nummer gaan zijn er meerdere opties: het arrangeren zoals bij fanfares gebeurd of heel open een jamsessie starten waar alles met een zoete inval wordt gespeeld.

Op het podium is het allemaal ook één geheel: is dat die saamhorigheid waar jullie het eerder over hadden?
Ja natuurlijk! We willen, zeker nu het album uitkomt, nog meer die passie uitdragen. Exposure is belangrijk wat dat betreft. Slaat het aan of niet? Op het podium moeten we het laten horen. Maar we zullen nooit vergeten of het ‘Gallow’ is of niet. Het moet dynamiek hebben, het moet dynamisch zijn. Wat dat betreft is het album ‘Battleplan’ voor ons zeker een succes geworden.

8326 (Small)

Het debuutalbum komt dus inderdaad binnenkort uit, hebben jullie doelen?
Nou, voornamelijk willen we ervoor zorgen dat Gallowstreet een live reputatie krijgt. Een identiteit is belangrijk wat dat betreft en zeker voor een band waar niet in gezongen wordt. Gallowstreet moet iets unieks krijgen. Daarbij organiseren we een eigen feest, een soort clubavond. Hier ook weer, ‘Gallow’ moet een merk worden.
Het album wat dat betreft is een resultaat waar het zwart of wit is. Daar hebben we ook als band zijnde toch lang over moeten nadenken. Eerst documentatie, vervolgens komt de uitbouw, dan moet je onderzoek doen of het wel geschikt is, kunnen mensen meedoen? Is het ritmisch genoeg….? Toch kom je uiteindelijk tot één geheel waar ook iedereen tevreden over is. Natuurlijk is er vaak genoeg discussie en zijn er wat moeilijkheden maar dat versterkt alleen maar!

Zit er niet ook meer achter? Een bepaalde gedachte?
Nou, ook willen we zeker de jeugd aansporen. Je merkt dat er een teloorgang is met blaasinstrumenten. Dat is erg jammer. Wij willen laten zien dat er meer is! Natuurlijk zijn fanfares en hermeniën belangrijk en zullen altijd moeten blijven bestaan. Plus de bands/groepen zoals wij zijn belangrijk voor de blazers.
Daarom is Kyteman een prachtig voorbeeld. Hij heeft ook waarschijnlijk ervoor gezorgd dat menig kind met een trompet aan de slag ging! Dat is toch een mooie ontwikkeling? Op zich is het ook een doel. Deze bands, ook Jungle By Night uiteraard, zijn misschien ook inspiratiebronnen voor kids. Graag meer muzikanten!!

ULTIMATE Song.
Zoals bekend is op mijn pagina heb ik ook altijd de vraag naar een ULTIMATE Song. Eigenlijk is het ook steeds de bedoeling dat dit persoonlijk wordt beantwoord. Zij het niet dat de boys zich al in eerste instantie afvroegen of het niet een beetje veel werd: 11 nummers inclusief teksten. 
Maar daar hadden ze eigenlijk ook onmiddellijk een oplossing voor. Als  groep hebben ze 1 nummer. Dat wordt hieronder beschreven:
Klaus Wunderlich – Tico Tico (zeiden ze met z’n vijven in koor).
Ken je het nummer niet?? Nou, dat wordt genieten! We zouden eigenlijk het liefst je gezicht zien als je het nummer voor het eerst hoort. Maar het brengt ons in ieder geval enorm veel euforie. Dat gaat absoluut samen met dit nummer. Als wij aankomen bij een festival zetten we dit nummer op. Het geeft ons veel saamhorigheid.
Toen dit nummer werd uitgebracht was het enorm innovatief. Sowieso een orgel en dan ook nog eens volledig instrumentaal. Stiekem had het album een jaren 2000 sound. Zo vooruitstrevend was het.
Daarom ook onze song: het vooruitstrevende en het doel om iets te bereiken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in