In de lockdown zijn ze ontstaan: Elephant. Dit viertal uit Rotterdam heeft in die periode hard gewerkt om een basis te creëren, een EP uit te brengen en ondertussen heel veel mensen overtuigen van hun heerlijk muziek. Indie, folk, mellow, samenzang.. Je kunt niet anders stellen dat ze muziek ademen! Na de show op Mama’s Pride, op een zonnige zondag, babbelden Frank Schalkwijk, Michael Trouserhouses, Bas Vosselman & Kaj van Driel over vanalles en nog wat. Enjoy!

Plots was er Elephant en stond het als een huis. Hadden jullie dit verwacht?
Verwacht zeker niet maar het was wel de insteek. We hebben allemaal al in andere bands gezeten dus wisten wel een beetje wat we konden verwachten maar het was wellicht zoeken naar de juiste formatie. Het was ook in eerste instantie niet per se de bedoeling om een band te vormen, meer lekker samen spelen. Maar door de corona periode was de beslissing daar en wilden we doorpakken.

Dus al met al wel de juiste beslissing?
Ja, je hoopt absoluut dat er mensen naar gaan luisteren en enthousiast ervan worden. Het is uiteraard allemaal lastig te voorspellen wat er kan gebeuren. Maar stiekem vinden we het maken van muziek wel het belangrijkste. We willen een eigen sound ontwikkelen, zelf ervan genieten en groeien. Een hit scoren is mooi maar is niet het grootste doel.

Vorig jaar dropten jullie je debuut EP, het album komt bijna uit. Waar zit de groei?
We weten nu absoluut wat we willen! Dat hebben we natuurlijk ondertussen wel ontdekt. Op het album hebben we meer durf getoond. Hierin was Pablo (van de Poel van DeWolff red.) echt heel erg belangrijk in. Hij weet gewoon precies wat hij doet en komt dan met een sound waarvan wij weten: dit klopt. De EP heeft absoluut gezorgd dat de basis goed was.

Dus eigenlijk moeten we het zien als een soort fundering? EP is de bouwsteen en ondertussen met alle nieuwe nummers is een huis gebouwd, oftewel een volledig album?
JAAAA! Precies dat. Opschrijven maar!

Nu komt dat album uit op het befaamde Excelsior Recordings, was dat een grote droom?
Zonder twijfel. Het is een perfecte match. Natuurlijk grote namen daar zoals Anne Soldaat en Tim Knol. Het is absoluut classic. Het is overigens te danken aan onze boeker Jaap De Waart dat we ertussen zijn gekomen. Midden in de lockdown is het niet de makkelijkste tijd om bij een label terecht te komen maar het was best snel gelukt. Na twee maanden hadden we een deal. Wat wij overigens ook heel vet vinden is dat we een ‘ouderwets’ tekstje erop krijgen: Excelsior Presents. Best wel een dingetje!

Nu dat live spelen weer mogelijk is, valt er een druk van jullie schouders of ontstaat er druk?
Natuurlijk was het in het begin testen. We waren alleen maar livestreams gewend en dat is wel meteen spannend want het staat vervolgens voor eeuwig online. Dan wil je wel meteen er staan want anders is het een harde leerschool! Maar nu dat we op een podium staan is er minder druk. De basis staat: je hebt je singles en kunt vanuit daar aanvullen. Nu spelen we veel shows van 30 minuten dus je kunt sneller dingen schrappen of aanpassen. De afwisseling hierin vinden we heel belangrijk.

Is de werkwijze anders geworden ten opzichte van de beginperiode?
We hebben nu absoluut meer balans. Het doel is om veel te repeteren en zeker als we shows hebben willen we dat het allemaal helemaal klopt. Maar daarnaast werken we ook nu al aan nieuw werk. Het is namelijk niet dat het album echt pas net af is, die tracks hebben we natuurlijk al een heel lange poos geleden geschreven en opgenomen. We duiken namelijk het najaar weer de studio in om hetgeen waar we nu aan werken op te nemen, ook weer met Pablo.

Hoe is de inbreng? Muzikaal, tekstueel? Oftewel, wie doet wat?
Teamwork! De ene keer is het Kai die een gitaar pakt (normaal drums red.), en dat hij 2 akkoorden speelt en dat er vanuit daar wordt gewerkt naar een song, dan delen we steeds componenten. Daarbij wisselen we ook vaak van instrument, behalve Kai natuurlijk. Het geeft ons vrijheid. Wat wel zo is, is dat er één persoon schrijft. Het kan vanuit de melodie komen, dat het eerst totaal geen touw aan vast is te knopen. Maar uiteindelijk moeten we het allemaal kunnen dragen. Zeker als het een idee is waar we het voelen, dan vullen we elkaar aan zodat het staat.

En nu, het album is bijna uit.. Hebben jullie doelen gesteld? Of zoals de muziek is, easy going?
Nee, we willen in eerste instantie spelen, heel erg veel spelen! Gewoon alles laten horen wat we in ons hebben en de liefde voor de muziek over brengen. En zoals eerder gezegd, ook stiekem nog heel veel schrijven. En juist dat weer live uitproberen! Maar soms moeten we er ook niet teveel over nadenken en leven in het moment. Het is heerlijk om dit te doen, dat mensen gelukkig worden van de muziek. Dat werkt verslavend!

Plus, wat we absoluut niet willen vergeten te zeggen is dat wij als band zijnde echt enorm dankbaar zijn naar jou toe! Jij was echt de eerste die een stukje over ons had geschreven en dat waarderen wij enorm!
(Ok, dit is het lastigste wat ik ooit heb moeten typen maar thanks boys!!)

Foto’s: Jonny Ladeur.

Vorig artikelSixSuperSaturdaySongs
Volgend artikelKiwi Jr. – Night Vision

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in