Wat gaat de tijd snel he?! Als er iets een opvallende, aparte of catchy naam heeft, wordt deze veelal onthouden. Dat is absoluut het geval bij Heavy Whipped Cream. In 2017 (dit bedoel ik dus, lijkt zo lang geleden), heb ik al over hen geschreven, destijds hun debuut EP ‘Cooking With‘. Dus hier geldt ook: interessante EP namen! Het is een vierkoppige band komende uit Utrecht en bestaat uit Thomas van Gaalen (zang/gitaar/bas), Kevin van Mastrigt (drums), broerlief Ryan van Mastrigt (gitaar) & Pim Sierink (zang/bas/gitaar). Hun invloeden zijn nog altijd georiënteerd op de 60’s/70’s met een flinke scheut psychedelica en rock. Laten we er eens induiken!

Uiteraard starten met ‘Two Is The Deal’. Absoluut een sterke binnenkomer. De folky input druipt er onmiddellijk van af maar ook de psychedelica. Tevens een lekker tempo die je geen moment gaat vervelen. Ook de samenzang voelt heel natuurlijk en vrolijk aan. Een omslag maken we met ‘January Brings The Rain’ waar ze worden bijgestaan door The Jamm Singers. Het is rustig, het is ontspannen, het is bluesy. Meeslepend kun je het zeer zeker noemen. In het meerstemmige tussenstuk werkt men goed naar een muzikaal einde. Door naar ‘Which Is Which’. Deze laat je eerst geloven dat je op een strand bent om vervolgens naar de funk sound te veranderen. Slim, catchy en lekker gitaarriedeltje en dan is er absoluut even goed geluisterd naar Pink Floyd. Maar de funk heeft de overhand en daardoor grooved ie lekker door. ‘Blue Machinery’ geeft je wederom een aloha gevoel in het begin. Maar vervolgens komen de 60’s invloeden heel snel erbij en is daarbij is de mix van een gitaarsolo met samenzang best wel tof gedaan. De afsluiter dan alweer. ‘The Ballad Of Sandy Jones’ heeft vanaf het eerste moment lekker wat rock attitude in zich en duidelijk waarom de heren het een ballad noemen. Dikke 8 minuten, een waar verhaal met muzikale intermezzo’s.

De heren van Heavy Whipped Cream hebben absoluut gekozen voor een breed pallet aan geluiden. Dat de jaren 60 een belangrijke rol spelen in het geheel is duidelijk. Absoluut een sterke EP ofwel mini album. Misschien zou ik (maar dat is persoonlijk) mij meer richten op de blues of rock invloeden zoals in de eerste of afsluitende track. Hoe dan ook, eentje waar ze zeker trots op mogen zijn!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in