Het is altijd een genot als je ziet dat er iemand van de ‘CamielMusic Family’ iets nieuws uitbrengt. Of het nou een nieuwe track is, een nieuw album of zoals de boys van Geoff Wyld hun debuut EP! Dit Limburgse trio bestaande uit Leroy Huis (zang/bas), Patrick Claassens (gitaar/backing) en Teun Wolfs (drums) hebben als Artist in Residence in de Muziekgieterij veel kunnen oefenen en hebben uiteindelijk besloten om de EP live op te nemen, daar ligt namelijk ook hun kracht. De mix van indie, rock maar ook psychedelica lijkt misschien veelvoorkomend maar de manier waarop deze mannen het laten horen weet je eigenlijk bij ieder nummer wel in no time dat het Geoff Wyld is. Het album, wat uiteindelijk op vinyl zal uitkomen, wordt via het label van de Muziekgieterij uitgebracht: M-PX. Ready to rumble?

Met ‘Made Men’ beginnen we en het was destijds in mei het startschot van dit spektakel! Niet alleen de gehele EP maar ook de track is een kneiter. De eerste seconde knalt erin en vanuit daar kom je in een bepaalde flow terecht waar je U tegen zegt. Opbouwend, meeslepend, uiteraard de samenzang, energiek maar ook steeds de relatieve rust. Wow. Het blijft iedere keer genieten en een betere opening kun je je in feite niet wensen. ‘Perfect High’ heeft exact wat we iedere keer willen horen van Geoff Wyld. Het rauwe, het energieke, het muzikale maar ook het tekstuele klopt hier ook weer als een bus. Zoals hierboven al aangeven, de EP gaat ook over dagdromen en dat komt hier er wederom volledig in terug: ‘Don’t want the dream to stop’. Is waarschijnlijk een goed teken als je dan denkt: ik wil niet dat het nummer stopt. De volgende is ook een bekende: ‘Daydreamer’, dagdromen. Iedereen heeft dit al eens gehad maar wat als je deze dromen dan een kans kan geven? Of het lukt, dat is een tweede.. Maar al met al kan het een grote glimlach bezorgen en zo ook het nummer. Het begint lekker kabbelend en de stem van Leroy is nog rustig met een klein rauw randje. Het refrein heeft al meer finesse en ook samenzang waar ze absoluut sterk in zijn. Toch is het mooi om iedere keer ook de rust te horen. Met zo’n vier minuten is ‘U’ de langst durende track en dat heeft een reden. Rustiger qua power maar het muzikale spektakel is er des te meer. Alle facetten hoor je de gehele tijd terug: Patrick’s kunsten op gitaar maar ook het goede spel van Teun op drums. Pak dan wederom de stem van Leroy inclusief begeleiding op bas. Het voelt heerlijk en enorm gelaagd. Ook die outro nog… Als afsluiter krijgen we ‘Home’ te horen. Met een lekkere tromroffel wordt gestart en het tempo ligt lekker hoog. Je kunt niet anders stellen dat we enorm veel facetten blijven horen van de drie mannen. Ook hier is het tekstueel eentje waar je helemaal kunt induiken. Waar we het eerder hadden over langst durende is deze kort maar dus lekker krachtig. De uithalen, het duidelijk aanwezige gitaarspel. Time flies…

Vorig artikelSam Fender – Get You Down
Volgend artikelSophie van Hasselt – Burning Bodies

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in