In 2018 popte de naam Etan Huijs op, destijds met het album ‘The Secret Us’. Het bleek een opmaat naar een vaste naam op CamielMusic. Zijn zeer pure klanken met voorkeur naar americana en country, blijken een schot in de roos. Daarbij puur de wil om goede muziek te maken en niet zozeer een wereldhit, maakt hem speciaal. Nu is er een gloednieuw album, ‘The Monochrome Veil’. Absoluut pareltje! Het is uiteraard niet alleen Etan die hiervoor heeft gezorgd. De plaat is sowieso geproduceerd door BJ Baartmans, de alleskunner die ook verantwoordelijk voor véél klanken op dit album. Verder is het zijn vaste band, Jori van Gemert (zang/toetsen), Kyle Janssen (gitaar/zang), Rens van Dijk (bas/mandoline) en Roel Trommelen (drums). Maar dat is niet alles! We mogen Alex Akela (viool/accordeon) en Nando van Westrienen (trompet/bugel) zeker niet vergeten. Let’s give it a spin!

De opener van deze plaat is ‘Ghost Town’, tevens eerst uitgebrachte single. Toen al aangegeven en nu weer; heerlijke americana waarbij je dat verlaten stadje voor je ziet met de hooibaal. De warme stem van Etan en de tweede stem van Jori passen perfect samen, voelt warm aan en het blijft te gek dat er een bouzouki (door BJ) klinkt in een americana song! Van een heel ander kaliber is ‘Josephine’, een geweldige ballad. De trompet van Nando die al in het begin klinkt maar later heel sterk terugkomt, is iets wat perfect past in dit nummer. Verder is het de afwisseling tussen Etan en Jori die ervoor zorgen dat dit een nummer is waar je absoluut niet omheen kan! Sterker kan bijna niet. Dan krijgen we ‘Arc’ te horen en deze brengt na een mooie intro een sterk verhaal. Het gaat over kolonisatie, natuurlijk door de eeuwen heen. Dat het zo’n onderwerp is, is het extra knap dat dit best wel mooi wordt omlijst met dit relatief vrolijke muzikale aspect. Ook de gehele samenzang, het voelt goed. ‘Cautionary Tales’ is een track wat al zo’n 2,5 jaar oud is; Etan maakte de stap naar fulltime muzikant. Dus deze staat in het teken van de durf, het in het diepe springen. Maar ondertussen is het ook weer iets van nu, zoals ook het refrein wordt gezongen; ‘I am ready‘, dat slaat uiteraard op het feit om weer daadwerkelijk live te spelen. Dit wordt omlijst met een lekker tempo, wat rock elementen maar de country blijft klinken.

‘Wild Are The Waves’ begint met een heel donkere sound vanuit Etan maar deze wordt al wat meer open naarmate we vorderen. En dan is het Rens die we horen op de mandoline. Het is in ieder geval een opbouw van heb ik jou daar. Van de relatieve rust en puurheid die Etan bezingt, is het plots flink wat power en chaos! Verrassend, dat zeer zeker. Na dat wilde, ontstaat er weer rust. Sterk staaltje. Komen we bij twee tracks die relatief kort zijn. ‘Last Train Home’ begint met de mondharmonica en vanuit daar vertrekken we. Rustig, puur en vertellend. Dat omlijst met de fantastische sound op viool door Alex Akela. Het tekent maar weer dat het niet alleen draait om muziek OF tekst OF vice versa. Het is het totaalplaatje. Dan ‘Veil Of Love’, zelfs 5 seconden korter ;). Ondanks dat is het wel een meer uptempo track met zelfs wat pop invloeden. Ook dit natuurlijk met een voorliefde voor country maar het past perfect in het geheel. De afsluiter is ‘The Passenger (Parts 1&2)’. Inderdaad in twee delen, de ‘Travelogue’ en ‘Epilogue’. Met 7.30 minuten is het juist het langst durende nummer maar geen enkel moment vervelend of saai. Je duikt erin, het is een verhaal wat je ook van begin tot eind wilt volgen. Samen met Jori is het weer een krachtige samenwerking en je merkt dat ze elkaar sterker maken. Je kunt niet anders stellen dat dit een fantastisch eind is van een verdomd sterk album. De afwisseling is aanwezig maar in het grote plaatje blijft het wel evenwichtig. Etan bewijst maar weer dat muziek mooi kan zijn.

Vorig artikelFuckFuckFuck – Anal
Volgend artikelKomodo – Easy Prey

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in