Ondertussen heb ik toch al aardig wat reclame gemaakt voor de blues/rockband Voltage, vandaag maken we dit compleet: recensie over de EP van hun. Er is daarbij ook al gemeld dat er in 2015 een CD op de plank moet komen, top!

Op de EP staan vijf nummers die op zich toch wel goed verschillen van elkaar. Daarbij wil ik sowieso al zeggen dat het qua tijd, vijf nummers en dan 19.49 minuten, gewoon super is. Geen korte afgeraffelde nummers maar nummers die er echt staan.

Voltage_promo_LR (Mobile)

Travelling Man begint met een heerlijke gitaar intro en we zijn vertrokken! Tijdens het gehele nummer blijft ook zo’n goede tikkende beat meedoen en dat zorgt ervoor dat je helemaal in het nummer duikt. De stem van Dave Vermeulen is herkenbaar en past ook precies in het geheel.
Het volgende nummer Cruisin’ is waarschijnlijk wel meteen mijn favoriet. Heerlijk rauw, heerlijk eigen. Cruisin’ to ya mama, I wanna ride, hot and heavy. Goeiemorgen, lekker hoor! Ik heb t nummer al vaak geluisterd en je hoort ook elke keer iets extra’s. Een tussenstuk past ook precies erin en dan een goede afsluiter waardoor het allemaal klopt.
In het midden van de EP staat Motherfucker Jones, toch wel anders dan voorgaande nummers. Rustiger en spelend met de akoestische gitaar. Maar vergis je niet! De tekst gaat dieper dan je zou denken: Don’t you mess with motherfucker Jones… He’s gonna get you, when you’re all alone. En ga zo maar door. Lekker hoor.
Song #4 is Rooster en waarom zou dit over een haan gaan? Nou, ik geef mijn interpretatie eraan: Eerst de onderliggende partij zijn en daardoor met gemak worden overlopen en vervolgens je zo opstellen waardoor jij juist diegene bent die boven de ander staat. Muzikaal gezien weer top, alles klinkt heel sterk.
De afsluiter van de EP, Money Train, komt eigenlijk alles te samen. Wederom de reis ergens naartoe en je voelt het ook qua ritme, het geeft een hele goede boodschap af. Mooie zinspelingen in de coupletten, heel sterk.

Al met al, vijf hele goede nummers. Waarom? Het klopt muzikaal gewoon volledig, tekstueel zitten er hele toffe lijntjes in en het is niet bepaald doorsnee, je gaat meetikken (altijd goed) en het is eigen.
Zoals Voltage zelf al op hun site zegt: blues en rock & roll is niet alleen voor ‘oudjes’, het is tijdloos. Dat klopt: Als je luistert naar de EP of gewoon naar een nummer dan weet je al gelijk dat het iedereen kan raken.

Luisteren die hap!!
Hier ook nog een ‘extraatje’. Namelijk een nieuw liedje dat ook op het debuutalbum zal komen.

Vorig artikelEmil Landman – Goodnight, New Orleans
Volgend artikelTourist – I Can’t Keep Up

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in