Mitch Josten (3) (Mobile)

Dit is even een ”apart” bericht. Afgelopen zaterdag (16 mei red.) was de EP release van Mitch Josten in Ernesto’s. Nu heeft Mitch eigenlijk ook de primeur te pakken want ik plaats dit bericht op 2!!! plekken…. Het gaat over zijn concert maar ook natuurlijk over zijn EP, Southern Breeze.

Eindelijk was het moment toch daar: de EP van Mitch Josten! Na vorig jaar toch wel een doorbraak te hebben gehad met onder andere het winnen van Podiumvrees waardoor hij Mama’s Pride op de zondag mocht openen was het tijd om serieus aan de slag te gaan met iets. Dat werd het maken van een EP.
Ik heb tussendoor best regelmatig nog gesproken met Mitch en het gaf me een goed gevoel. Waarom? Hij heeft samengewerkt met Pablo van de Poel (DeWolff) als producer in de Electrosaurus Southern Sound Studio te Utrecht. Maar Pablo was niet alleen producer, hij speelde ook een vrolijk deuntje mee op gitaar en zijn broertje Luka deed ook mee maar dan op drums. Beiden waren ook zaterdag in de mogelijkheid om Mitch te ondersteunen op het podium, aangevuld met Mees Hamer (toetsen). Hier speelde Pablo trouwens voor het eerst live op de basgitaar, een unicum!

Mitch Josten (1) (Mobile)
Mitch Josten (2) (Mobile)

Zijn optreden was sterk! Om daar maar mee te beginnen. Natuurlijk zag je wat zenuwen maar zoiets is alleen maar mooi. Het is niet niks om voor zoveel bekenden je eigen kunstwerkje te laten horen.
De stijl van Mitch is te omschrijven als bluesy, country achtig, southern style. Ik heb hem gezegd, dit is gewoon een perfecte plaat om op te hebben staan bij een heerlijk zonnetje, 25 graden en een paar pinten erbij. Southern Breeze dus.
Het eerste nummer ‘Bygone Times’ is een hele fijne opener. Goede gitaar intro, meteen een fijn groovy/bluesy sound en dus gevoel. Het stukje ‘I Want You…’ is heel catchy, samen met dat riffje. Muzikaal zit het gelijk perfect in elkaar!
Vervolgens komt ‘Letting Me Down’. Het is wat rustiger maar tekstueel mega sterk. Hier zit de country in en in gedachte is er een prachtige zonsopkomst. Je droomt weg en je beeld precies in wat Mitch zingt. Het is misschien wat somber qua tekst maar je voelt het. ‘Temporary House’ geeft mij een Bob Dylan gevoel. Misschien een flinke vergelijking maar dit was mijn eerste gedachte. Dit is een nummer dat langer had mogen duren, het heeft iets geheimzinnigs over zich. Op de afsluiter ‘Stay A While’ laat Mitch vaak zijn kopstem horen, het is even wennen maar het past in het nummer. Nogmaals, het even geduurd op de EP maar je hoort dus ook aan alle nummers dat er veel tijd en energie in gestoken is. Niet alleen de tekst is sterk maar ook wederom muzikaal erg goed.
Dit vertel ik allemaal over de EP maar afgelopen zaterdag was het net zo goed, net zo sterk. Alleen voel je dan wel nóg meer die passie en het genieten van het muziek maken. Ik heb genoten maar doe ik ook als ik naar de EP luister.

Wil je het zelf allemaal beluisteren?? Dat kan, dat is 100% zeker een aanrader!
Bedenk dat je heerlijk in de zon zit, biertje in de hand en weg dromen!

Vorig artikelJack And The Weatherman – Homewards
Volgend artikelMoke – Let It Burn

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in