Als je in aanraking komt met muziek, kan het soms een absolute match zijn. Dat 1 en 1 inderdaad 2 is en dus een voltreffer. Dát is 100% gebeurd met Elephant, een formatie uit Rotterdam. In oktober van afgelopen jaar dropten ze hun eerste single om in januari dan ook daadwerkelijk op de muzikale radar te komen van ondergetekende. Frank Schalkwijk (zang/gitaar), Michael Trouserhouses (zang/gitaar), Bas Vosselman (zang/bas) & Kaj van Driel (drums) maken werkelijk waar heerlijke muziek; mellow, folky, poppy. Tijd om die debuut EP, geproduceerd door niemand minder dan Pablo van de Poel (DeWolff), eens te beluisteren!

De eerste single die ze dus uitbrachten is ‘Midnight In Manhattan’. Vanaf de eerste seconde voelt het goed aan. Waar ze het hebben dat dit muziek kan zijn voor liefhebbers zoals Wilco, dat kan je zeker beamen in dit nummer. Toch is dit warmer, de puurheid hoor je de hele tijd en het lekkere gitaargeluid wat blijft gaan… Hemels! Daarbij de tekst: ‘It may be midnight in Manhattan but here it’s time to rise. There is always some place better, don’t let it fool your eyes.‘ Chapeau! Vervolgens kwam ‘Bird’s Eye View’ ook als single de wereld in. Het blijft eentje waar je heerlijk bij kan wegdromen, de samenzang is heerlijk en ook muzikaal tiptop in orde. Hier hebben ze hulp gekregen van Stefan Wolfs op pedal steel, dat maakt het absoluut af. Muziek met een hoofdletter M. ‘Sun And The Breeze’ heeft een iets andere sound als de voorgangers, iets meer uptempo en het begint met een heerlijk ritme. Je krijgt er oprecht een goed gevoel bij en dat komt niet alleen door de fijne titel die je doet smachten naar de zomer. Het heeft wat poppy invloeden met een vleugje americana… Kort maar heerlijk krachtig! Op ‘Masterpiece’ krijgen we plots heel andere elementen op ons af: blazers! Maar ook het harmonieuze waar Elephant toch voor lijkt te staan, is hartstikke geweldig in elkaar gezet. Het refrein maakt het heerlijk toegankelijk en tevens iets wat lekker blijft hangen. Vergeet overigens ook niet weer het heerlijke gitaarspel. Die blijft, ondanks dat het op de achtergrond is, absoluut hoorbaar en goed. Misschien wel (de titel zegt het eigenlijk al) de beste van het geheel! De afsluiter van de EP is ‘Never Know It’s Real’. Hier lijken de indie klanken wat meer de voorgrond te krijgen, het dromerige, het mellow gevoel, blijft namelijk heerlijk aanwezig. Het kabbelende geluid met de samenzang maakt het wederom enorm interessant; je wilt weten of er meer op je af komt, of er nieuwe elementen gaan klinken. Het is zo’n nummer wat enorm lang mag duren, het zal geen seconde vervelen. Zeker ook niet als er een instrumentaal stukje klinkt. Het klopt zoals het is!

Het is waarschijnlijk wel een heel goed teken om te zeggen dat je eigenlijk nu alweer meer wilt horen en niet kan wachten op nieuwe muziek?! Dit dus. Elephant, een band die ontstaan is in de eerste lockdown en hopelijk nog heel veel goeds gaat maken!

Vorig artikelLaura Sjin – alles wat je zegt
Volgend artikelSven Hammond & Thijs Boontjes – Radar Love

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in