Voor het ultieme Popronde gevoel heb ik tijdens het online-eindfeestje dit weekend de hele avond gestaan en ’s nachts nog even een uur in mijn auto gezeten. Begin van de maand verscheen het geweldige debuutalbum van JAGD, ik heb met veel plezier je enthousiaste recensie gelezen op Camielmusic. Deze maand kwam het bericht dat ESNS begin volgend jaar online gaat plaatsvinden, daarvoor zijn oa Altin Gün en The Vices al aangekondigd. Je kan alvast een beetje oefenen met een geweldige serie shows met de naam Locked&Live, met oa nog Jett Rebel en Eefje de Visser op de (on)line-up. De Zwarte Cross heeft voor volgende maand een CrossGlossy aangekondigd met verhalen van Tante Rikie. Verder zijn we deze maand gestart met stemmen voor de Indie500.nl. Het zou tof zijn als ook een paar fijne Nederklassiekers in te horen zijn toch?

Two.
Als je twee keer über-enthousiast thuiskomt na een show van een band is dat een goed teken toch? Nog voordat de wereld op slot ging zag ik ze op 19 februari, begin dit jaar dus, voor het eerst in café Stathe in Utereg. Ik wist toen zeker dat ik mijn vinkje voor de Popronde selectie bij hen moest zetten. De band POM had vorig jaar hun verslavende debuutsingle ‘Down The Rabbit Hole’ uitgebracht en nadat het Indie Disc werd, mocht ik hem 7 weken draaien in de Indie Chart. Het kwam op een knappe top-8 positie terecht. Inmiddels hebben ze ruim een half miljoen streams op Spotify voor die track. Mijn doel vanaf toen was dus, zo snel mogelijk live zien! Om zelf te zien of ze meer tofs gemaakt hebben en hoe dat dan in real-life klinkt. Ze hadden tot dan toe veel in hun eigen regio Haarlem gespeeld. Er zit daar sowieso iets bijzonders in het water, want vorig jaar nog was bevriende band Nemsis een van de smaakmakers van de Popronde wat mij betreft. Ze hadden waarschijnlijk een beetje dezelfde route moeten lopen dit jaar. Ook POM heeft/had een finaleplek voor de lokale Rob Acda Award met de kans om op het bevrijdingsfestival te spelen. Inmiddels belopen ze hun eigen pad hoor. Op 1 september kwamen ze namelijk met het nieuws dat ze getekend hebben bij het nieuwe Mattan-Records met gelijk een lucratieve reclamedeal bij Zalando erbij. Hun 2e single ‘Two’ is gebruikt onder de reclame van 17 Europese landen én de bandleden stonden op enorme reclameborden in Duitsland. Ik adviseer trouwens niet om te zoeken op POM en webshop te zoeken want dan kom je bij de bloemetjes mondkapjes van Katja Schuurman uit. Dit weekend zag ik de band voor de tweede keer live. Weer in Utrecht, maar deze keer in de grote zaal van Tivoli. Naast de twee singles speelden ze als afsluiter ‘Eat me up, I’am sad’. Dat is nu al mijn nieuwe favoriet! Bovendien wordt dat de nieuwe single begin volgend jaar. Volgens zeggen ligt er zelfs al een EP klaar. Zou zo mooi zijn als ze dat kunnen combineren met een show op het showcasefestival in Groningen. Zelfs op dat grote podium was het geloofwaardig wat ze daar neerzette. Ik heb voor de 2e keer een vinkje bij deze band gezet.

Banji.
Sinds begin deze maand waren ze opeens o-ver-al en was daar ook het stempel “The Next Big Thing!” De eerste keer dat ik van Banji hoorde was op 13 mei 2019 tijdens de afstudeeravond van drummer Jasper Meurs aan het Amsterdamse Conservatorium in de Tolhuistuin. De koppies kwamen bekend voor, maar de band was spiksplinternieuw. Ik had de boys allemaal al eens gespot in hun eerdere stuiterbandjes Close Up, Palmsy en Radio Eliza. Daarmee hadden ze afzonderlijk ook al indruk gemaakt. Op die avond was Jasper natuurlijk ook nog drummert bij Wies, waarmee hij met de eveneens afstuderende Jeanne Rouwendaal later dat jaar de Popronde domineerde en een plek op Noorderslag claimde. Bassist Gilles van Wees speelde op dat moment nog bij de eveneens afstuderende The Brahms mee. Even googl’n op die naam: ‘Banji’ is een geslacht van theropode dinosauriërs, behorend tot de groep van de Oviraptorosauria…” Oké, daar heb ik dus niks aan, maar die naam is wel rete catchy toch? De eerste social-posts van Banji kwamen exact een half jaar later. Op 12 november vorig jaar verscheen een lichtblauw plaatje en de volgende dag een aankondiging voor de supportshow van Balthazar in Tivoli. Dat was gelijk duidelijk, dit is niet zomaar een projectje. Volgens de verhalen is er flink achter de band aan gejaagd over wie de band mocht tekenen, wie de boekingen en bij wie de muziek uitgebracht zou worden. Tja, het zijn spekkopers want afgelopen week zaten ze bij de eerste bevestigingen voor het online Eurosonic-Noorderslag 2021. Begin deze maand verscheen debuutsingle “Listen” en gaat over hoe je je kan verliezen in frustraties in relaties. Afgelopen jaar hebben ze opgenomen in de legendarische ICP studio’s in Brussel met Jeroen De Pessemier, die ook verantwoordelijk was voor de opnames van Oscar and the Wolf. Afgelopen zaterdag speelden ze 2 uitverkochte show (Oké, 30 personen per stuk) in Patronaat Haarlem. De band had er duidelijk zin in, want de energie spatte er vanaf. Dit past één-op-één op grote festivals komend jaar. Ik heb ook een volgende radiohit gehoord. De officiële naam weet ik natuurlijk niet, maar ik denk dat het Waiting for you heet. Je zal ooit nog eens aan me denken. Zanger Morris heeft zo’n fijne vervormer op zijn stem. Bij een track waar hij “Need a little space sometime” lijkt het soms wel of hij met 2 stemmen een heel gesprek voert. Huidige hitsingle “Listen” werd natuurlijk ook gespeeld waarbij de lichtman alvast oefende voor die grote festivals denk ik. Ach, dan zijn we maar vast goed voorbereid toch?

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is. Dit zijn de VINKJES van NOVEMBER 2020:

v Audioslave – CooCoo (Alles moet stuk! Behalve de trommelvliezen want daar hebben ze oordoppen met bandlogo voor)
v I’m A Man – Eelke (Wat een juweeltje weer van Eelke LiedjesSmit, uitzonderlijk veel fan deze man)
v In Another Life – The Stone Souls (Zo is zwelgen in (liefdes)verdriet helemaal niet erg. Volgende maand komt er zelfs een heel album!!)
v A Road Less Travelled – Max Poolman (Als ik stoer was ging ik óók met motor en cowboyhoed naar no where land. Met Max songs op repeat)
v Hate it Here – The Heck (Joe Cockerdansend tijdens thuisquarantaine met de beste soundtrack van dit #$!&^-jaar 2020)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in