Deze maand zijn de Edisons uitgereikt. Zeer terecht nam Eefje hierbij de prijs voor haar Bitterzoet album in ontvangst. De uitreiking was in het fijne muziekprogramma ‘Matthijs gaat door’, waarbij de winnaars te zien waren vanuit een vliegende drone. Piloot van dat ding was Vince Irie, voormalig zanger van ska-band Offshore en deelnemer aan The Voice 2014. Ook zijn de stembussen voor de nieuwe KINK Icoon en KINK Kroonjuweel prijzen voor Nederlandse acts open gegaan. Orange Skyline schoot uit de startblokken met ‘Shine On’, hun eerste single sinds 4 jaar. Evenals dat nieuwe album ‘Partytime’ van EUT trouwens, die hebben gelukkig helemaal geen last van het ‘moeilijke tweede syndroom’.

Lentesoundtrack.
Een goede eerste indruk kan je maar een keer maken en dus ja, wat kan je dan anders dan je eerste bandoptreden op een groot festival geven toch? Het eerste optreden óóit van het Rotterdamse St. Solaire was op het Once Upon A Time In The West Festival – 2015. Quote: “bloedheet, vijf-en-een-half liedje rijk en zo groen als een kiwi”. Sinds 2017 gelden ze als een muzikale belofte van de havenstad want dat jaar wonnen ze de Sena Grote Prijs van Rotterdam en gingen ze als voorprogramma mee op tour met oa. Heavn. In tegenstelling tot je misschien zou verwachten met al deze mijlpalen op je cv, werd het juist stil rond de band. Sinds die tijd hebben ze gewerkt aan hun debuutalbum ‘you=me’ wat ergens de komende maanden zal gaan uitkomen. Ze hebben hiervoor zelf een studio gebouwd om de plaat op te kunnen nemen en om zo helemaal zelf te kunnen bepalen hoe dat zou gaan klinken. Of misschien beter gezegd: hun eigen sfeer te bouwen. Voor de productie is Sam Jones (Klangstof, Luwten, Luka) aangeschoven. Om te snappen wat ik bedoel moet je de tot nu uitgekomen singles even gaan beluisteren. Vooral ‘Home’ en de 2 meest recente tracks kropen binnen no-time onder mijn huid. Het geeft me rust in deze toch ietwat hectische tijden, ze stellen me gerust, dat het allemaal wel weer goed komt. De huidige single blijkt een van de laatst geschreven tracks van het nieuwe album te zijn. Dat stuwende ritme en die hoge kopstem van zanger/frontman Geert van Emden luiden wat mij betreft een lange warme lente in. Het kan toch niet anders dan dat dat album vol staat met dit soort parels toch? Dan hoef ik nu alleen nog maar met mijn vaccinatiebewijs het festivalhek van het slot af te halen.

Uit de Luwte.
Een uitdaging voor je: Geef mij één geldige reden om géén fan van Luwten te zijn? Nou..? Tja weet je wat het is, Tessa is ook zo’n innemende persoonlijkheid. Ik volg haar al vanaf haar vorige bands Wooden Saints en Orlando. Ik heb het geluk gehad haar ooit in mijn radioprogramma te mogen ontvangen en dat is na al die jaren nog steeds een mooie herinnering. Er is geen twijfel, Tessa leeft om muziek te maken. Haar ‘eigen muziek’ wel te verstaan. Want tegenwoordig staat overal nadrukkelijk songwriter/producer bij. Het klinkt heel slijmerig maar ik heb haar nog nooit op een valse nooit kunnen betrappen. En geloof mij, ik heb heel veel van haar live-shows gezien hoor. Het is nu uitkijken naar haar nieuwe album ‘Draft’ wat eind volgende maand gaat uitkomen. Daar heeft ze gewoon een contract met het Amerikaanse label ‘Glassnote’ voor getekend. Stoer hè? Niet om het een of ander, maar dan zijn Two Door Cinema Club, Jade Bird en Mumford & Sons dus haar labelgenoten. Ja! Dussss…! Tegelijk met de aankondiging van dat nieuwe album bracht ze ook de single ‘Sleeveless’ uit. Bij 3voor12 vertelde ze daarover: “een soort wereld waarin je je niet hoeft te verstoppen, en waarin je niet hoeft te kiezen wat je van jezelf hoeft te laten zien. Iedereen ziet het namelijk toch al.” In de videoclip is dat heel letterlijk te zien want draadje voor draadje verdwijnt haar gebreide jurk. Het blijft wel netjes hoor allemaal. Opvallend zijn de enorme knallen in deze track. Dat blijkt een fietsslot te zijn die dwars door de opnames heen kwam knallen. Ik heb daar wel beelden bij sinds ik 3v12’s: ‘Muziekstad Nijmegen’ heb teruggekeken. Je kon het voormalige Doornroosje bijna niet meer zien van de kriskras over elkaar heen gestapelde fietsen. Deze maand was Luwten trouwens ook nog (op uitnodiging van Eefje) bij dat andere nieuwe muziekprogramma van de VPRO: ‘On Stage’, waar ze opnieuw bewees hoe strak zij en haar band spelen. Enige reden om géén fan te zijn? Dat ze een setje is met de stoerste rockerster van ons land misschien?

Pale Puma.
Het afgelopen weekend liep ik tegen het zwaar verslavende ‘I don’t want to be strange’ van Pale Puma aan. Het is niet altijd goed te duiden, maar soms haakt een track zich gewoon met weerhaken vast in je achterhoofd. Dat had ik dus met deze song van Django Duijns’ nieuwe band die hij na het uiteenvallen van zijn vorige band Moontapes als soloproject was begonnen. Augustus vorig jaar kon je hier op CamielMusic al lezen over, en luisteren naar, een vorige single van zijn band. Maar ondanks die lovende recensie blijkt ‘A Universe’ inmiddels van Spotify verdwenen. De mooie witte poolhond van de hoes is overigens nog wel via de bandcamp te checken als je zou willen. Ook zijn officiële debuutsingle over een “aziatische tuin” is eigenlijk alleen nog, met wat zoekwerk, op YouTube te vinden. Maar daar heeft hij zelf al een comment onder gezet om deze ajb te verwijderen. Oké, een soort van nieuwe start met verslavende liedjes dus. Letterlijk zelfs want, op 15 januari van dit jaar tekende hij een contract bij het Volendamse label van de Bond-broertjes: King Forward Records. Die hebben met Alasca en Dandelion ook een soort van patent op verslavende liedjes namelijk. Deze nieuwe single is een ode aan ‘the outcast’, zeg maar de buitenstaander. Het is in die mate autobiografisch dat Django in het begin van zijn muzikale carrière nog een beetje aan het zoeken was naar zijn eigen muzikale identiteit. En daarvoor moet je misschien soms die enge stap buiten de “standaard” lijntjes zetten. Wat ben ik blij dat hij dat dus wel gedaan heeft. Als het namelijk deze liedjes oplevert. Voor de opnames is hij naar een studio op de NDSM werf geweest met Casper van der Lans (oa Teddy’s Hit/Personal Trainer) als producer. Daarmee is hij gelijk een fijne nieuwe loot aan de hoofdstedelijke Indieboom. Dat hij maar snel naar een volwaardige tak mag uitgroeien!

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is. Dit zijn de VINKJES van MAART 2021:

v Easy Prey – Komodo (De zomer is vroeg dit jaar! Nooit eerder zo vrolijk van een dwarsfluit geworden)
v Before your birth – The Vices (Wat stijgen deze boys even een partij lekker boven zichzelf uit zeg!)
v Single Filter Exit – Grenadeers (Wat heb jij allemaal gedaan om de klimaatafspraken van Parijs te halen? Eerlijk zijn hè?)
v Never know it’s real – Elephant (Nooit geweten dat die grote grijze van die sfeervolle kleine liedjes kon maken)
v Not My Circus – Potman Jr (Terwijl wij meningen over elkaar heen blijven schreeuwen, is Mr Potman daar om ons te ontnuchteren)

Vorig artikelTeddy’s Hit – Comparing Materials
Volgend artikelDavid Achter de Molen – Shoes

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in