Al meerdere keren heb ik druk lopen te wezen over The Visual. Op deze laatste dag van maart is hun indrukwekkende debuutalbum ‘Moments Of Being’ dus eindelijk uitgekomen. Mag jij raden waar ik vanavond ben met mijn hooff…? Ik was deze maand bij het afscheidsoptreden van de Utrechtse band La Corneille en schaamde me een beetje dat ik vergeten was hoeveel goede liedjes ze de afgelopen 7 jaar gemaakt hebben. Ook was er in maart de Pinkpoppresentatie waar de reünie van Krezip werd gevierd, maar waar over de reünie van De Heideroosjes geen letter werd gesproken. De muzikale vrinden van Audio Adam brachten hun fijne album ‘3’ uit en het eveneens Utrechtse Kytopia vond op het laatste moment nieuwe huisvesting net buiten de stad in een leegstand pand van Altrecht. 

Sluwe Vos

Stiekem ben ik daar toch een beetje trots op, deze maand mocht ik de nieuwe single ‘Halley’s Comet’ van het Nijmeegse Foxlane als eerste draaien op de radio. Begin van de maand zag ik ze als voorprogramma van Car Pets en was zeer positief verrast. Van die jonge enthousiaste stuiters die een strakke set neerzetten. Genoeg ervaring om niet als verlegen jochies op het podium te staan en gelukkig de juiste branie om het publiek in te pakken. Vorig jaar stond het viertal in de finale van de Grote Prijs en speelde daarom ook voor het eerst op het hoofdpodium van Paradiso. Uiteindelijk wonnen ze die wedstrijd niet, maar door zelf een NEC bus vol met fans mee te brengen naar de hoofdstad, hadden ze wel de publieksprijs in de pocket. Lees vooral ook het beeldende verslag van Sil van de Logt op de The Daily Indie website. Dankzij hun ode aan de Netflix-serie Peaky Blinders hebben ze al een beetje aan “world domination” mogen ruiken, nouja… de single ‘Birmingham’ waar dit over gaat, kwam in een Spotify-lijstje van de serie terecht waardoor ze opeens reacties van mensen uit Chili en De Filipijnen op hun muziek kregen. Inmiddels is de track over de 1,2 mln streams heen! Met het prijzengeld van de Grote Prijs hebben ze het opnemen van oa ‘Reinc.’ kunnen betalen. Het is de eerste single van het tweeluik wat ze de afgelopen weken hebben uitgebracht. Het gaat over de angst om dood te gaan, of eigenlijk meer nog over wat daarna dan komt. Want er is nog niemand die uit ervaring kan vertellen hoe dat is toch? Gelukkig duurt het nog wel effe voor de bandleden, dus hoe kom je dan de tijd tot het zover is het beste door? In ‘Halley’s Comet’ beschrijft zanger Guus Timmermans de angst voor een toekomstig eentonig leven. Jarenlang hetzelfde werk doen, dezelfde mensen tegenkomen en kleurloze nietszeggende gesprekken voeren is wat je ook niet moet willen natuurlijk. Deze vrees wordt gekoppeld aan de wederkomst van komeet Halley, die in 2061 de aarde weer zal passeren. Waarom wachten tot die tijd om er een feestje van te maken? Gratis advies: Foxlane speelt komende maand op Indielectualiteit. 

MaMarike

Zelf maakte ze het vergelijk met koeien die bij de eerste zonnestralen de wei in mogen en van die gekke sprongen maken, zelf dacht ik meer aan een stuiterend kind dat iets héél leuks gaat doen. Feit is dat Marike na de eerste 2 liedjes haar zenuwen had weggespeeld, vervolgens haar enthousiasme tijdens de tryout voor haar Electrifying mini-tour niet meer kon verbergen. En wat fijn dat ik dat live zag gebeuren. Het voelt een beetje als opa verteld, maar ik koester mooie herinneringen aan de finale van de Grote Prijs van NL in 2003!, waar ik Marike op de middenstip van de hoofdstedelijke poptempel die prijs zag winnen. Op de opnames van die show is de inmiddels legendarisch knallende ballon te horen. In die periode misschien zelfs nog meer dan haar latere albums was ik fan van haar stem. Hoeveel muzikale fratsen ze ook uithaalde in haar liedjes, haar zang stond altijd als een huis. Check voor de gein ‘Fling Flack Toodah!’ uit 2006 en je snapt vast wat ik bedoel. Ik was dus ook heel blij dat ik die muzikale gekkigheid nu wéér hoorde in haar nieuwe werk. Veel van haar liedjes zijn gebaseerd op verhalen van de buitenbeentjes in onze maatschappij. Maarja, die zijn ook het leukst. Bovendien wees eerlijk, juist buiten de kaders ontstaat de creativiteit toch pas? Toen ze een liedje aan die uitzonderingen opdroeg werd het die late zaterdagavond spontaan lente. Ik heb nog geen titels van het nieuwe album gezien hoor, maar als ‘Silly Boy’ de titel is, mag dat de volgende single worden. Die is heel fijn voor bij de eerste zonnestralen in een gezellig stadspark of een festivalweide near you. Gelukkig is het nieuwe album wel al af, én… er is ook al beloofd dat het dit jaar zal uitkomen. Er is nogal wat veranderd ten opzichte van vroegâh, haar jongste wordt volgende maand pas één jaar oud. Waarschijnlijk heeft ze dus alleen tijdens de slaapjes van haar kids aan dit album kunnen werken. Maar de vrolijke onbevangenheid van die kleintjes lijkt van invloed op haar nieuwe songs. En laat ik daar nou net heel blij van worden. Ik maakte allemaal van die gekke sprongen toen ik de zaal uitliep.   

M.O.Z.E.S.

Dit weekend is het exact 52 weken (lees één jaar) geleden dat ‘Sad Supermarket Song’ voor het eerst als single uitgekomen is. Afgelopen week werd het verkozen tot MegaHIT op 3FM. Toegegeven, in de rebound krijgt dat geweldige liedje alsnog de eer wat het verdiend wat mij betreft. Tussen een tour van “slechts” 30 shows in Amerika en het voorprogramma van De Staat in AFAS, zag ik Mozes and the Firstborn deze maand in het, in verhouding kleine Utrechtse popzaaltje Ekko. Geen idee of het kwam omdat Jesper Albers (AnimalMuppet van The Paceshifters) achter de drumkit zat, maar de zaal was afgeladen vol, met vooral muzikanten uit de Domstad zelf. Jesper was invaller omdat de originele drummer en producer van de band, Raven Aartsen druk is met een soloproject. Wat ik zag leek in niets op dat gruizige bandje wat begin dit decennium een EP opnam in het Philips NatLab. Natuurlijk is dat in thuisbasis Eindhoven, maar ook de plek waar ooit de compact disc werd uitgevonden. Op het nieuwe album ‘Dadcore’ wordt je een beetje op het verkeerde been gezet. Alle letters van de titel komen als losse tracks van een paar seconde voorbij. “Het zijn die kutstukjes waarom ze bij de radio je tracks niet draaien” hoorde ik de band op de radio onlangs nog zeggen. Daarom zijn het nu dus losse tracks. Bij de eerste ‘d’ hoor je letterlijk de start van de (mix)tape, waarna gelijk de titeltrack er inhakt. Live gaat die song dus helemaal loos. Terwijl Melle half over de eerste rijen hing, was het publiek onder hem een feestje aan het vieren. Waarom staat deze band niet op alle grote festivals van Nederland? ‘I Got Skills’ blijft een klassieker en kwam gelukkig ook nog langs, maar het plakbandliedje (Scotch Tape stick with me) en vooral ‘Hello’ hebben zich inmiddels ook al in mijn achterhoofd genesteld. Maar het lijkt met zò geweldig als ik binnenkort iemand in de Appie de MegaHIT van Mozes and the Firstborn hoor mee neuriën.

VVV

(Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van Maart 2019:
v Secrets – Non-Alignment Pact (Best wel gek dat ik uit zo’n donker en rauw liedje zo enorm veel energie kan krijgen)
v Darkest Hour – Sevdaliza (Ik zie een donkere jazzclub voor me met veel rook en een bar vol glimmend kristal met een bodempje whiskey)
v Beach House – TESSEL (Gelijk bij de eerste keer draaien begon de lentezon te schijnen. ‘k vind het niets erg dat het een beetje op The War On Drugs lijkt)
v Sorries – No Wow (Dat melodietje in het begin is gelijk al zóó verslavend. En dit is pas hun debuutsingle)
v Dull & Bored (Bamboo) – The Max Meser Group (Snap er dus niets van dat dit radio-hit-gevoelige liedje maar niet opgepikt wordt. Hallo Radio2?)

Vorig artikelPAX the humanoid – Call It Freedom
Volgend artikelLucky Fonz III – App Me

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in