HALLO?! Is daar nog iemand? Het is zo enorm vakantietijd dat je nu zelfs je best moet doen om een festival te vinden. Tegelijkertijd duikelen de popzalen over elkaar heen met nieuwe aankondigen. Ook komende herfst zijn we dus geen weekend thuis, toch? Al is het maar omdat ook de eerste bevestigingen voor de Popronde zichtbaar worden op de site. Juli ’22 zou de maand worden waarin 3voor12 radio de wacht werd aangezegd. Kondigde Kensington aan nog één greatest hits album uit te brengen in deze bezetting. Zullen ze al een goede vervanger voor Eloi hebben gevonden trouwens? Rosemary’s Sons beleefde na ruim 12 jaar een wederopstanding met een fijne nieuwe single. Lena Hessels kwam met haar verrassende 2e EP ‘then when will it’. Maak je via een wedstrijd van The Vices kans om alle 4 ViceFest’s in Europa te openen en omdat ze dezelfde bloedgroep hebben kondigden de bands Dawn Brothers en DeWolff een gezamenlijk album aan.

SOLOMON.
Als ik even door CamielMusic scroll zie ik dat Camiel exact 2 jaar geleden al schreef over de verslavende single ‘Brighter Day’ van het Maastrichtse Solomon. Nog een jaar eerder mochten ze zelfs al het Bruis-festival openen. Het voelde dan ook een beetje of ik echt ‘late @ the party’ was toen ik de laatste maanden een beetje verliefd werd op de single ‘Nobody Knows’. Zonder twijfel komt dat door die stuwende ritmes maar vooral door die ge-wel-dige stem van zanger Koen de Witte. De band heeft zich dus door de lastige c’rona jaren heen moeten worstelen, maar kondigde onlangs aan dat ze eind dit jaar hun debuutalbum uit te gaan brengen. Gemixt door producer Christopher Elms (Björk, Ben Howard, A Blaze of Feather) en gemastered door Tim Debney (Thom Yorke, Bastille, Keane). Huh? Wat?? U zegt!! Én zijn ze naast Lakshmi ondergebracht bij het Nijmeegse Meet Me There Music. Laten ze daar nou toevallig op 10 september in de galerij van Museum het Valkhof spelen tijdens de start van de Popronde. Deze week verscheen de nieuwste single ‘Run (You’ve got to)’. Tijdens een interview bij Kink in Touch noemden ze deze track zelf ‘een klap in je gezicht’, maar de track gaat vooral over uitbreken uit je dagelijks sleur. Er werd daar ook nog een beetje vaag over shows begin september gedaan. Heel toevallig staat Bruis dan ook weer in de agenda en volgens een recensie op de site van Maxazine van hun vorige optreden daar, mogen ze daar best nog eens terug komen.

De maan als ster aan de hemel.
‘When death comes to town, when life beats us down’ is de openingszin van één van de vier tracks op de nieuwe ‘uncovered’ EP van Moonradio. De bandleden waren een uitzondering op de veelal jonge muzikanten die het Hit-the-North traject doorlopen normaal gesproken. Uit die tijd hebben ze wel het contact met producer Ivo Severijns overgehouden, die de band heeft geholpen met deze nieuwe tracks. Gestart als zovelen met covers spelen, maar zeer geslaagd de overstap naar eigen songs gemaakt. Sinds het vorige minialbum ‘Peace’ zijn we inmiddels ook alweer vier jaar verder. Nog steeds zijn het zeg maar wel de volwassen onderwerpen waar ze mee op de proppen komen. Om het allemaal niet al te zwaarmoedig te maken hebben ze het daarom muzikaal vrolijk verpakt. In februari dit jaar verscheen als eerste ‘Morningbreeze’, waarop ze zich afvragen waar al die verdeeldheid en onderlinge kwaadheid vandaan komt. Waarom duikelt iedereen continu over elkaar heen, of probeert elkaar vliegen af te vangen (vooral op de socials)? Hierdoor lijken we juist steeds verder van elkaar af te komen staan. Al was dat de laatste jaren zelfs letterlijk door dat wereldwijde virus natuurlijk. Over het verliezen van dat onderlinge contact gaat de track ‘Distance’. In deze track gaat het overigens ook over het verlies van geloof. Als er een God bestaat, waarom gaan dan juist de goede mensen dood? ‘When death’ schreef zanger Richard Aeilkema na het overlijden van zijn moeder. Dat uitgerekend die track deze maand naar het goud van de Indie Chart klom, kan geen toeval zijn.

Goede Mood.
Het staat inmiddels rood omcirkeld op mijn to-do-list: naar een show van Mood Bored. Het jonge trio bracht op de eerste zomerdag (21 juni) hun verslavende debuutsingle ‘Easy Going’ uit. En nu wil ik ze heel graag een keer live gaan zien! Het geplaagde 3voor12 kopte gelijk al over die single: ‘verdrijft donkere wolken’. De bandleden kennen elkaar van de Rockacademie in Tillywood. Daar leren jonge muzikanten onder andere hoe ze zich in de kijker kunnen spelen. Met deze korte, maar puntige Spotify-bio was ik in ieder geval meteen alert: ‘Who said an existential crisis can’t be fun?’ Als je nou toch al meer van deze band wil horen moet je even bij Vimeo op ‘Lucky’ zoeken. Toegegeven, ik moest toch een beetje gniffelen om hun profielfoto, waarbij ze een beetje verveelt op de grond van een wasserette hangen. Een goed begin is het halve werk blijkt wel, want de band heeft inmiddels al getekend bij Mattan Records, waar bijvoorbeeld ook POM en The Vices onder vallen en hebben die twee niet heel toevallig ook al eens een stuiterende Popronde gedraaid? Fijn dat Mood Bored ook één van de club van 100 voor de rondreizende herfstfeestje is! De eerste twee shows zijn daarvoor al bevestigd. Natuurlijk op het openingsfeest in Nijmegen op 10 september en een weekie later in Almelooo… Zangeres/bassiste Myrte Driesenaar is niet helemaal onbekend met hits scoren trouwens: als May BBY is ze te horen op ‘Magic Carpet’ van de van oorsprong Zuid Afrikaanse producer Kyle Watson. Daar tikken ze op dit moment al ruim 9 miljoen streams mee binnen. Terug naar haar eigen band. ‘Easy Going’ schreef Myrte als een sneer naar zichzelf: het is niet erg als het soms even niet zo lekker met je gaat, maar je moet er niet in blijven hangen. En daarom werkt deze song dus ook écht! Want wie wordt er nou niet blij van deze terechte nummer 1 van de Indie Chart deze maand?

VVV (Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is. Dit zijn de VINKJES van JULI 2022:
v De Staat – Head on the Block (Deze rooie geeft goede herinneringen aan mijn allereerste Pinkpop ooit)
v Mood Bored – Easy Going (Gebruik ik voorlopig ook als ik mezelf een schop onder mijn kont moet geven) 
v Lena Hessels – 6 (Weer een fijne loot aan de hoofdstedelijke indieboom. Focustrack van haar nieuwe EP)
v Lucas Thijs – Red Lines (Ook al was het als zelftherapie. Zo schrijf je dus een indrukwekkende track)
v The Stone Souls – Welcome to the Fuzz Fiësta (heb ik hier wel eens gezegd dat ik een fan ben van dit duo? Haha) 

Vorig artikelMax Poolman – Trudy
Volgend artikelDeWolff & Dawn Brothers – What Kind Of Woman

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in