DeWolff

Gisteren (10 november red.), was het moment dan eindelijk daar. De Inspiratieprijs van het Prins Bernhard Cultuurfonds Limburg werd uitgereikt aan de band DeWolff. Op 29 september werd dit bekend gemaakt maar nu kon de rockband daadwerkelijk worden geëerd.
Dit allemaal vond plaats in het Gouvernement te Maastricht. In deze mooie, grote, ronde zaal was het niet zomaar een prijs ophalen en gedag zeggen. Natuurlijk werd er voldoende uit de kast gehaald om de jongens te eren. Na verloop verdween overigens de term jongens naar mannen, bij deze. Sprekers, videoboodschappen en natuurlijk ook muzikaal vermaak. De heren; Luka en Pablo van de Poel & Robin Piso zaten vooraan om alles volledig op te kunnen nemen.

Beginnende met de opening van gouverneur Dhr. Theo Bovens. In zijn speech was het duidelijk dat er genoeg historie in zat. Historie over wie de prijs al eerder eens heeft gewonnen maar ook de historie kijkende naar de muziek. Het was de aanzet tot een fijne namiddag waar iedereen vol lof was over DeWolff en ook het publiek alleen maar het eens kon zijn met de beslissing.
Na Dhr Bovens was het tijd voor de eerste videoboodschap: Nico Dijkshoorn. Fervent DeWolff liefhebber. Volgens eigen zeggen ook hartstikke kritisch toen hij de (destijds nog) jongens voor het eerst zag optreden bij De Wereld Draait Door (toen nog thuis kijkend). Foute kleren en weer kinderen die denken dat ze muziek kúnnen spelen. Hij werd compleet omver geblazen door de sound, de passie en de klasse. Later kwam hij er ook achter dat het gewoonweg lieve jongens waren. Hij werd niet gezien (zoals hij zelf zei) als conciërge maar daadwerkelijk als schrijver. Natuurlijk was het optreden in DWDD wederom een feest.
nico-dijkshoornMuzikaal werd de aftrap gedaan door eigen familie. Jongste telg van de familie Vince speelde samen met pa lief Patrick een zeer mooie fragiele versie van het nummer ‘Medicine’. Vince, normaliter achter de drums, speelde nu zeer verdienstelijk op de gitaar en pa lief zingt op een mooie breekbare manier. Tijdens dit allemaal werden op het grote scherm allerlei foto’s getoond. Van vroeger naar nu. Anekdotes, hilarische foto’s en natuurlijk ook historische foto’s.
Videoboodschap #2 dan maar! Vriend Barry Hay had ook de moeite gedaan om de heren te feliciteren. Hij kreeg binnen enkele secondes de lachers onmiddellijk op z’n hand door op een koldorieke manier ‘Pablo’ te herhalen. Het mooiste moest nog komen. In plaats van hen te feliciteren van de Prins Bernhard Inspiratieprijs was het voor Barry (bewust of onbewust.. Wie zal het zeggen?) de Sint Bernhard Inspiratieprijs. Wel gewoonweg prachtig dat zo’n rock grootheid toch de moeite en tijd neemt om DeWolff te feliciteren!
Rino Vincken van Music Machine Sittard is dan aan de beurt. De drie rockers zijn vaste bezoekers geweest in de muziekwinkel en hebben zeer veel muziek gehoord, gezien en beleefd in de jonge jaren. Tijdens tussenuren van school daar zijn; dát is nu passie! Natuurlijk wordt er gesproken over de ontwikkeling, het unieke aspect en niet meer in de voetsporen van grote bands treden… Maar ondertussen willen bands zijn als DeWolff!
Natuurlijk mag de crew ook niet ontbreken op dit festijn. Een mooi, lekker nuchter dankwoord en je zag dat de drie heren het steeds meer en meer begonnen te waarderen. Hoeveel lof ze iedere keer kregen te horen.
Ook vriend Mitch Rivers speelt de heren, en het publiek, toe met een prachtige track van Towns van Zandt. Met alleen een gitaar ervoor zorgen dat er echt heel veel gevoel over iedereen heen komt, heerlijk.
Als afsluiter van de sprekers was het tijd voor René Beerens. Hun huidige manager sprak over zijn eigen ervaringen. Zijn eerste ontmoeting met de band en hoe familiare het meteen aanvoelde. Onder meer door zijn toedoen heeft hij ervoor gezorgd dat de mannen nu staan waar ze horen te staan. Aan de top. Een eigen studio en eigen label. Alles op eigen beheer uitbrengen en zo ervoor zorgen dat ze ook overal komen te spelen. Zoals René het aangaf, het is een soort DeWolff 2.0.

Na al die speeches is het natuurlijk tijd voor de uitreiking van deze Inspiratieprijs. Inspirerend waren alle speeches in ieder geval evenals de mooie muzikale intermezzo’s. Het ontvangen van een glasobject gemaakt door Ruth Houkes en een cheque van €10000,- gaf de mannen natuurlijk een grote glimlach op hun gezicht. Maar die glimlach had eigenlijk ook heel erg te maken met alle prachtige woorden die een ieder had uitgesproken.
Natuurlijk spreken Luka, Robin en Pablo iedereen ook even toe. Je merkt aan het spreken dat het zoals gezegd toch daadwerkelijk iets met ze doet! Heel mooi om die waardering te voelen. Het is natuurlijk ook niet niets.

overzicht

Als echte afsluiter was het moment daar voor Peter Beeker om met zijn elektrische gitaar het nummer ‘Ik Mot, Ik Zal’ ten gehore te brengen. Ook bij deze oude rot (zeg ik met heel veel respect) spat de passie ervan af. De drie winnaars reageren natuurlijk hartstikke enthousiast!
Deze prijs zal uiteindelijk alleen maar een extra stimulans zijn en een boost om op dezelfde manier door te gaan en waarschijnlijk wel een schepje er boven op! Plannen genoeg, energie genoeg en passie genoeg!

Prachtig om dit unieke festijn mee te maken. Natuurlijk des te beter dat er ook heel veel op de gevoelige plaat is gelegd door Mister Jonny Ladeur! Alle credits naar hem. [Website // Facebook]

[wonderplugin_slider id=”6″]

 

.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in