Niet 1, niet 2 maar 3!

Het is iedere keer spannend hoor. Nieuwe muziek van De Staat. Maar aan de andere kant weet ik ook wel dat het goed komt; iedere keer nét wat anders, nét een andere twist. Onder stoelen of banken zal of wil ik (Camiel) het niet schuiven: ze zijn mijn favoriete band en oprecht alles staat ervan in de muziekkast. Van CD’s, singles en albums. Natuurlijk hoef je de heren uit het mooie Nijmegen niet meer te introduceren. In 2009 begon de reis in het klein en groeiden absoluut gestaag naar grote hoogtes. Alternatief, rock en vol inventiviteit. Torre Florim, Rocco Hueting, Tim van Delft, Jop van Summeren & Vedran Mircetic zijn de helden die dit allemaal voor elkaar krijgen. Klaar voor het gehele spektakel?

Nadat ze hun Lowlands headline show hadden afgesloten werd het toch wel wat stiller rondom de band; een schrijfsessie waar de kleuren rood, geel en blauw van Lowlands terugkwamen, leverde zo ontzettend veel nummers op dat ze het hebben onderverdeeld in bepaalde sferen. Rood werd de duistere kant, geel voor lichtvoetige nummers en blauw voor melancholie. Zo gezegd zo gedaan en vandaar het feit dat ze ook meteen drie tracks de wereld ingooien. ‘Look At Me’, ‘Numbers Up’ en ‘What Goes, Let Go’ zijn dus te beluisteren. De eerste twee tracks zijn overigens geschreven door Torre, Rocco en broerlief Jimmi (bekend van Jo Goes Hunting en 4B2M) en de laatste in samenwerking met producersduo 22 Ghosts. Het zijn ook oprecht gevarieerde nummers zoals beloofd en je hoort overal die bepaalde De Staat saus erin terug. Bij ‘Look At Me’ neemt Torre heeft het voortouw, Rocco de tussenstukjes en het heeft de meer elektronische vibe die ook al gold op het album ‘Bubble Gum’. Als je ‘Numbers Up’ krijgt te horen zie je eigenlijk instant Torre links/rechts stappen op het podium door het ritme. Ook het catchy refrein mag er wezen! De heerlijke chaos die Rocco ook weer produceert is fantastisch. Misschien iets vaker luisteren en dan is het helemaal raak. Zoals we ook wel vaker kennen van de heren, is er vaak ook een rustiger nummer en de melancholie komt in ‘What Goes, Let Go’ alles terug. Het blijft de hele nummer super spannend en een écht hoogtepunt krijg je niet maar dat is misschien net wel wat spannender.
Overigens wilt dit niet zeggen dat er een album komt, het is gewoon kijken hoe alles loopt en de mannen zien het als een open project. Variatie alom!

Vorig artikelPorcupine Tree – Harridan
Volgend artikelBlood Red Shoes – MORBID FASCINATION

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in