Zo! Het zeulen met de zwarte Popronde caravan is weer ten einde. Hij mag voorlopig de stalling weer in. Afgelopen zaterdag werd de The Q-factory afgebroken door de bandjes die volgende zomer de sfeermakers zullen zijn op alle festivals zijn. Bij een van de avonden sprak ik een wat oudere man die zonder te betalen zijn vaste stamkroeg was uitgelopen omdat hij zo onder de indruk was van de songwriter die er speelde. Met wat speurwerk bleek dat dus grote prijswinnaar Vic Willems te zijn geweest. Dit soort momenten zijn nog mooier dan je favoriete band te ontdekken. Ik vertel je graag wat me deze maand nog meer is opgevallen.

Hoe een releaseshow toch een pre-party werd.

Toen in januari 2015 de EP The Kingfisher van Rosemary & Garlic uitkwam was ik gelijk onder de indruk. Voor het verhaal zou het mooi zijn als het toen een beetje koud was in Nederland met zo’n mooi laagje witte sneeuw. Dat je het bos inloopt en je alleen het kraken van de sneeuw onder je zolen vandaan hoort komen. Die rust is óók de sfeer op die EP. Weg van alle drukte, los van de gekte van alledag. Ik was dus ook maar wat blij dat er voor dit najaar een officieel debuutalbum werd aangekondigd welke in de Utrechtse Ekko gepresenteerd zou worden. Stel je voor, een héél album vol! Met ook weer de zuivere zang van Anne van den Hoogen en de soundscapes en rollende piano van Dolf Smolenaers. Natuurlijk had ik “gaat” aangevinkt op Facebook en zag ik 2 dagen voor de release van 27 oktober opeens de titel veranderen in “pre launch party”. Op de avond zelf bleek de band te zijn getekend door het Canadeese “Network Music Group” waar bijvoorbeeld ook Passenger en Angus and Julia Stone platen uitbrengen. De release is nu verschoven naar 12 januari, een week voor hun Noorderslag optreden. Ik heb dus nu een album in huis wat volgend jaar pas uitkomt. Voor het verhaal zou het mooi zijn als het dan een beetje koud is met zo’n mooi laagje witte sneeuw.

Een traan

“Als muzikant moet je in de shit zitten om goeie muziek te kunnen maken, en het gaat gewoon veel te goed met me nu.” Dingen met deze strekking zei Hans Vermeulen de laatste jaren tegen zijn omgeving. Op zijn Facebookpagina staat bij beroep: “Ik werk niet, ik speel”. In zijn laatste bericht van 30 oktober zegt hij zijn overleden vader en broer Jan erg te missen. Samen met zijn broer begon hij begin jaren 60 met Sandy Coast op. Hij leefde een teruggetrokken leven met zijn vrouw Aom op Koh Samoi in zijn geliefde Thailand. Na een slechte periode kwam hij daar terecht en is er nooit meer weggegaan. Nouja heel af en toe kwam hij nog naar Nederland voor een paar optredens. Ik herinner me een persfoto waar hij samen met de bandleden van De Rest en hun instrumenten was ingewikkeld in cellofaan. Geen idee waarom, maar het geeft wat mij betreft aan hoeveel gein hij nog had in muziek maken. Als ik aan zijn muziek denk is het bijvoorbeeld: Summertrain (oehoe) wat me gelijk wel aan zonnige oorden zoals Koh Samoi doet denken. Of Hilde, (voor en over zijn eerste vrouw) “het is vast geen rozegeur en maneschijn om je leven lang met mij te zijn!”. En Jenny natuurlijk: “She was pretty, oh yes she was!” Geef toe, je weet gelijk over wie ik het heb toch? De Thaise goudsbloemen hadden hem ook gepast, maar ik zag op zijn pagina een zee aan rode rozen bij zijn afscheid. Vanaf nu speelt hij zijn Gouden Harp in de muzikantenhemel en biggelt uit The eyes of Jenny voor altijd een traan.

Leef nà Grof Geschut

Rond de eeuwwisseling bracht Leonie van der Klein met haar band Grof Geschut twee albums vol scherpe Nederlandstalige rocknummers uit. ‘Moe’ en ‘Nee’ zijn hiervan de hitsingles, maar misschien heb jij óók wel keihard meegezongen met ‘Blijf met je poten van een ander af’? Daarna leek het stil te worden. Op 21 november kreeg ik mijn VoorDeKunst tegenprestatie, het nieuwe album Zolder, van Leonie opgestuurd. Het was gitarist Olivier Schutte, ook van Grof Geschut, die haar heeft overtuigd én zoals op de hoes staat: “mijn ‘ja maar-en’ voorzichtig om zeep hielp” om dit album te maken. In ruim 2 jaar tijd zijn er elf oprechte popsongs opgenomen. In ‘Mis je Meest’ wordt op een indrukwekkende manier toegegeven aan verdriet na het overlijden van een dierbare, nadat eerst steun aan anderen is gegeven. “Maar nu mis IK je het meest”. In ‘Als je slaat’ wordt eenzijdig een ruzie uitgevochten. Het liedje vraagt om een eerlijk gevecht. “als je slaat sla dan gericht, doe het recht in mijn gezicht”. Track 5 is haar eigen versie van “Niet voor Lief” welke voor Hazes Jr. is geschreven voor zijn album Leef. Bij toeval kwam ik haar Facebookbericht van 22 sept. 2015 wéér tegen. John de Mol had geroepen dat er wel zangtalent te vinden is voor The Voice, maar dat er maar heel weinig mensen zijn die goeie liedjes schrijven. Dit album bevestigd haar antwoord “Laat mij dat probleem maar oplossen”.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in