Vanavond is het zover, de 146 deelnemende acts aan de Popronde 2019 worden bekend gemaakt. Ik ben best benieuwd hoe dat eruit komt tezien. Afgelopen weekend was ik trots op mijn stadje waar de Koning zijn verjaardag vierde. Ik gun Wudstik van harte dat Mooi (uit 2014) in de rebound een grote hit wordt. Wie had dat gedacht hè, (hashtag Smiley) dat Kensington wéér extra Ziggo-shows zou toevoegen voor begin december. Ook ben ik trots op de mannen van No Man’s Valley waarvan ik Eyeball dit weekend als nummer #1 van de IndieChart mocht aankondigen. Op OranjePop zag ik The Grand East met de nieuwe toetsenist een geweldige show geven. Voor komende maand verheug ik me stiekem al op de afstudeeroptredens van het hoofdstedelijke conservatorium, check ik Haerlemse helden, speelt The Cool Quest op het hoofdpodium van BFO en ga ik Van Dik Hout live zien. Wordt Vervolgd. 

Moon Tapes

Het was een échte Goede Vrijdag want in Poppodium De Vorstin in Hilversum werd het maandelijkse “Patat met:” georganiseerd. Een leuk concept, want de frituur pruttelt er de hele avond én je krijgt er fijne bandjes bij. Als Faradays en The Visual al niet genoeg reden waren, stond Moon Tapes ook op de poster. Sinds het uitkomen van de eerste tracks staat deze band al op mijn “te checken bands’-lijstje. In mijn eigen gecreëerde muziekwereld was ‘Desire’ uit 2015 een wereldhit. Met “slechts” 111-duizend Spotify-streams blijkt dat helaas dus ook bijna alleen in mijn wereldje te zijn. Vond het wel een beetje jammer dat ze die track niet speelden deze show trouwens. Wel kwam ‘(A little bit of) Paris’ voorbij, wat zelfs nog eerder uitgekomen is en gelijk na de nieuwe single ‘Cleopatra’ gespeeld werd. Hoewel de melancholie van beide songs afdruipt vond ik het een groot contrast. Misschien wel omdat ik weet dat er een paar jaar tussen beide liedjes zit hoor. Al een tijdje blijkt het debuutalbum “Speculation” klaar te liggen. Marien Dorleijn van Moss hebben ze daar als producer voor weten te strikken en hebben ze nog in de legendarische EpicRainbowUnicornStudio in het oude Kytopia in Utrecht op kunnen nemen. In oktober vorig jaar hebben ze een platencontract met Mink Records getekend. Toevalligerwijs ook het label van The Visual. Dat was rond het uitkomen van het verslavende ‘Tonight I’ll write the saddest lines’ wat ik een week voor kerst als nummer #1 van de IndieChart mocht draaien. Ik hoop zó dat hun debuutplaat vol staat met dat soort verslavende indiesongs. Het zou toch tof zijn als de band dan ook buiten mijn universum wereldhits gaat scoren.

Get Jealous

Het bewijs is maar weer eens geleverd. Als je naar een (showcase)festival gaat, maak een schema wat je daar wil zien en wijk daar vooral vanaf. Ik was op het Booster Festival in Enschede en kon voor de zoveelste keer een gegarandeerd goede act gaan zien. Tegen mijn autistisch spectrum in stapte ik een ander café binnen waar ik werd begroet door een compleet van karton geknutselde backdrop met in grote roze letters ‘Get Jealous’ erop getekend. Eigenlijk hadden ze al moeten beginnen maar zoals een echt punkbandje betaamd, waren er nog wat technische “dingetjes” die nog even opgelost moesten worden. Maar, na het aftikken kreeg ik ze dan ook gelijk vol in mijn bakkes, want zangeres Lotta Rasva weet het fikkie goed op te stoken. De band schrijft liedjes over de genderdiscussie, feminisme, onzekerheid in de liefde en oogloze katten. Ondanks haar lichte verkoudheid weerhield het Lotta niet om naar alle hoeken van het café te sprinten. Als ze via een barkruk bijna bovenop een hangtafel springt kan ze daarna nog net op tijd opkrabbelen om de laatste zin weer op het podium te zingen. Tot mijn eigen verbazing stond ik vervolgens bij ‘Antisocial’ vol enthousiasme de “hey’s” mee te schreeuwen. Als vervolgens de microfoonkabel het begeven lijkt te hebben, gaat het feestje via de meegebrachte megafoon gewoon verder. De overige bandleden lijken totaal niet onder de indruk van al haar capriolen en zetten vol energie een volgende song in. “Sommige zullen het wel herkennen, het laatste liedje heet: ‘Psycho Boyfriend’, fijne avond verder!”. Wat een feest en wat een fijne sound. Het heeft wat weg van het vroegere Krezip. Liefhebbers van Pip Blom gaan dit ook zeker waarderen. Klaar om dit najaar de rest van Nederland in te pakken. Get ready, Get Jealous!

Zo is Tusk nie?

Direct na het eerste nummer vroeg Alfred: “En? hebben jullie érg lang op ons moeten wachten?” De band was gewoon op tijd begonnen hoor, maar het geeft wel aan dat de band zelf ook niet kon wachten om een feestje te vieren. Tusky stond als afsluiter op het tweede podium van Oranjepop in Nijmegen. Net als bij voorganger John Coffey geldt: aftikken en volle bak gaan. Misschien wel door al die frisse kleurtjes in het artwork doet deze versie wel iets vriendelijker aan dan zijn voorganger. Meer liefde mensen. Exact een week eerder zag ik de band ook al, toen op het These Go To Eleven Festival in Hedon. Dezelfde band, maar een wereld van verschil. In Zwolle was er minder publiek en was het veel tammer. Op het Oranjefeest zijn er wat brillen gesneuveld begreep ik. Stiekem hoopte ik dat ze de gimmick met de flip-over-setlijst daar zouden herhalen, maar die kwam deze keer niet terug. Tijdens die show kregen de liedjes een krul na het spelen. Hoe meer krulletjes des te beter de ranking van het publiek. In Nijmegen had ze dat wel veel krullen opgeleverd in ieder geval. Maargoed misschien was het een testje voor de releaseshow en heb ik nu dingen verklapt. De releaseshow van de nieuwe EP ‘Love Love Love’ is komende week al. Inmiddels vele maanden uitverkocht, maar dat komt omdat het eigenlijk in een veel te kleine zaal voor de band georganiseerd wordt. Het is namelijk in de DB’s in Utrecht wat te snappen valt, want daar kleven duidelijk wat sentimenten aan. Ik weet dat drummer Bas daar de afgelopen jaren werkt/werkte naast zijn eigen muzikanten bestaan. Bovendien zie ik dat er een afbeelding van het oefencomplex op de nieuwe sleeveshirts van de band gedrukt zijn. Van de vijf nieuwe tracks gaan er vier over liefde. De laatste over pure haat, dat zal de meest bozige dan wel zijn. Quote: “Want balans, dat moet er wezen”. Gelukkig zijn ze ook daarna nog live te bewonderen. Zondag proberen ze de bevrijdingsvuren in Wageningen en Rotterdam uit te blazen. Geintje natuurlijk, alleen maar liefde. Zo is Tusk nie!

VVV

(Vijf Vinkjes van Vergeer) Een selectie van ‘slechts’ vijf liedjes uit het enorme aanbod wat er deze maand uitgekomen is.

Dit zijn de VINKJES van April 2019:
v Times (ooh-ooh) – BEAUX (Die noodzakelijke onzichtbare periode om zichzelf opnieuw uit te vinden is zeer positief uitgepakt)
v Orchard – Ruud Fieten (Zo’n verslavend liedje. Ik wil alleen maar meer, meer, VEEL MEER van dit)
v Your Head, My Beat – HIT ME TV (Die zag ik even niet aankomen. Wat een fijne wederopstanding van de Amsterdamse synth helden)
v All the Kids – Here Today (Het was alweer 2 jaar geleden dat hun laatste EP verscheen. Dordt Rockt nog steeds)
v Whoo Yeah – Bongloard (Eerlijk gezegd versta ik in die 2,5 minuut alleen maar de titel van dit aanstekelijke stuiterliedje)

https://open.spotify.com/user/ttty5uohgje7xvr2td2n8tjlp/playlist/0HRa9UJtFU3tgJv1YBtZ3o?si=7z40Nlr8SK64RC1fHlKobg

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in