Wie? De Staat.

Waar? AFAS live, Amsterdam.

Wanneer? 18 februari 2017.

Natuurlijk was deze datum al een hele lange periode geblokt bij menig De Staat liefhebber, fan, witch doctor fanaat. Zo ook bij mij. Ik ben De Staat fan van het eerste uur. Toen de single ‘Fantastic Journey Of The Underground Man’ uitkwam was het raak. Ik ben zeg gaan volgen, de albums gaan kopen en natuurlijk concerten bezocht.
Het is mooi om te zien dat ze zo gegroeid zijn in de Nederlandse muziekwereld. Ik kan me nog herinneren dat ze een 3FM award wonnen in de categorie ‘Alternative’. Maar nu zijn de vijf heren gewoon de beste rockers van Nederland.
Natuurlijk hebben ze zichzelf enorm ontwikkeld maar nog steeds is elk nummer De Staat.
Machtig mooi om mee te maken dat ze nu dan in een stijf uitverkochte AFAS live speelden (vroegere HMH).

Natuurlijk hoort bij een concert ook een voorprogramma. Hier stond Jo Goes Hunting. In de Nederlandse tour van De Staat speelde deze jonge zeer talentvolle band ook al in het voorprogramma! Niet gek want A; het heeft kwaliteit, B; het broertje van Rocco is de absolute frontman, Jimmi Jo. Ze hebben ondertussen veel ervaring opgedaan tijdens de Popronde en een kleine tour door Duitsland. Nu dus in een andere setting! Maar het is gewoonweg top. Ik noem het georganiseerde chaos. Er gebeurd zoveel op het podium, niet te beschrijven. Muzikaliteit alom en qua ritmes is het heel divers. Ik heb over het nummer ‘Winner’ al gezegd dat het Flying Horseman invloeden heeft, daar blijf ik bij.
Heerlijk begin van de avond!

Dan worden de vijf heren losgelaten. Torre Florim, Tim van Delft, Jop van Summeren, Rocco Hueting (natuurlijk in een N.E.C. shirt en bijpassende sokken) en last but NOT least, Vedran Mircetic. Beginnende met de energieke track ‘Peptalk’ en sfeer zit er meteen goed in. De zaal heeft er zin in en De Staat natuurlijk zelf ook! Het is een wederzijds enthousiasme wat eraf springt. ‘Ah I See’ is de volgende op de lijst. Hoppa, een portie rock! Vervolgens ook een afwisseling van albums. ‘Down Town’ ( I_con), ‘Murder Death’ (O) en ‘Psycho Disco’ (Machinery) passeren de revue.
Een absoluut hoogtepunt was het spelen van ‘Firestarter’. De cover van The Prodigy waar Torre Florim dit keer op een verhoging stond en mooi verlicht deze vertolking deed. Chapeau! Na dat pareltje kwam de volgende alweer, een nieuw nummer. ‘Macarena’ sloeg aan! Lekker riffje, strakke tekst… Echt De Staat. Natuurlijk is het daarna weer tijd om iedereen mee te laten doen; ‘Blues Is Dead’ is dus een perfect nummer daar voor. Na de eerste zin zong iedereen mee. Torre: Woke Up This Morning. Publiek: Went Back To Sleep. Uit volle borst, machtig gewoon! Ik kan altijd genieten van Torre Florim. Zijn bewegingen op het podium, het altijd ‘dansen’ ofwel ‘lopen’ op de plaats blijft magistraal.
‘Help Yourself’ is hoe dan ook een schot in de roos, zeker met de camera erbij. Het geeft zoveel meer, zoveel energie en pure lol. Maar vergeet ook zeker niet dat machtige gitaarspel van Vedran! Dat is niet alleen nu maar altijd al zo geweest. Baas! Tijd om even door te gaan.

In de toegift, de eerste, spelen ze wel twee hele toffe originele tracks. Naast ‘Devil’s Blood’ werd ‘Wait For Evolution’ gepseeld. Typisch dat dit ook het enige nummer was van hun debuutalbum! Desondanks een toppertje. Daarna kwam toch wel hét toonbeeld van een tour een paar jaar geleden on stage. De Machine. Dit had destijds te maken met het album ‘Machinery’. ‘Back To The Grind’ was toen altijd de afsluiter. Nu bleek het ook weer zo’n machtig instrument welke werd bediend door Tim van Delft.
Toegift twee is dan van kracht. ‘Input Source Select’ in de Vinticious Versions stijl. Torre staat samen met Rocco en Jop in de vertrouwde driehoek om hier ook weer te shinen. Heerlijk. Springen als vanouds op ‘Get On Screen’ en we eindigen dan (natuurlijk) met ‘Witch Doctor’. Immens. Slim gedaan om Torre op een verhoging te zetten want hoe de draaikolk er nu uitzag is gewoonweg niet normaal. Lijkt me heerlijk om op dat moment lid te zijn van de Staat.

De Staat heeft wederom bewezen Nederlands beste rockband te zijn. Natuurlijk met alle respect naar de rest van alle bands maar deze gasten presteren al jaren op zo’n hoog niveau zonder dat ze zijn veranderd. De kwaliteit van de muziek is altijd klasse, het plezier wat ze uitstralen, de positiviteit. Het zijn jongens die zullen verzaken. Werkelijk super.
Natuurlijk heb ik twee nummers gemist (‘Fantastic Journey Of The Underground Man’ & ‘Old MacDonald Don’t Have No Farm No More‘) maar ochja…. Ik heb enorm genoten en dat zal altijd zo zijn als ik naar De Staat ga.
Ik hou van ze.

Vorig artikelMidas – Where Are We Now
Volgend artikelWarhola – Jewels

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in