Rust in vrede.

Helaas, het is weer een periode waar ons veel muzikanten verlaten. Ondertussen al flink wat namen, maar minder als in 2016?, die gedag hebben gezegd. Gisteren (zaterdag red.) kwam het nieuws naar buiten dat Charles Bradley op 68 jarige leeftijd de weg naar boven heeft bewandeld. Hij leed aan kanker maar leek ook weer genezen. In eerste instantie werd er een tumor in zijn maag gevonden, vervolgens pakte hij de draad weer op, maar nu maakte hij vorige maand bekend dat de kanker ook in zijn lever was aangetroffen.
Net nadat ook er weer juist optredens zouden plaatsvinden welke hij al in een eerder stadium had moeten afzeggen. Charles Bradley was hoe dan ook een podiumbeest.

Als imitator van James Brown kwam hij in de spotlights te staan en dit was al op late leeftijd! Pas op zijn 62e, zes jaar geleden, bracht hij zijn eerste album uit getiteld ‘No Time For Dreaming’. Zijn pure soul, was ook allemaal oprecht. Hij zong over wat hem ook echt was overkomen allemaal. Hij was arm, hij was dakloos en hij leefde dus ook in eerste instantie ook echt alleen van de imitatie van zijn idool James Brown. De soul die stroomde door zijn aderen, hij ademende het, hij at het. Hij zat ook uiteindelijk niet voor niets bij het befaamde Daptone Records.
Charles Bradley had ook een geweldige band achter zich staan: The Menahan Street Band. Ook zij hadden die soul overal zitten maar met de stem van Charles werd alles gewoonweg beter, sterker, puurder. Hij had ook niet voor niets de bijnaam ‘The Screaming Eagle of Soul’. Je proefde zijn oprechtheid, zijn passie, zijn klasse. Nooit zou hij minder dan 100% geven.

Rust zacht. Een soulzanger met een verhaal, passie, eigenheid is niet meer.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in