bruce springsteen

En dan kom je erachter dat je nog eens geen Classic hebt geschreven over The Boss. Ik ben ongelofelijk geschrokken van mezelf….
Hoe kan ik The Boss nou vergeten? Ofja, vergeten is het niet. Ik was 100% in de veronderstelling dat ik over Bruce Springsteen geschreven had! Niet dus…. Schaam Schaam.

Eigenlijk is het ook een onmogelijke taak. Dat is het elke keer als ik een Classic wil beschrijven. Of het nou The Stones, Frank Boeijen of anders Pink Floyd is. Allen hebben een repertoire waar je U tegen zegt en er zijn van alle artiesten/bands gewoonweg teveel goede nummers. Positief bedoeld.

Om terug te komen op Bruce… Ik wilde gisteren hem benoemen omdat deze maniak weer een jaartje ouder geworden is. Helaas had ik geen tijd dus is vandaag de goedmaker. Ik wilde absoluut niet hetzelfde nummer pakken als mijn Classic maar nu heb ik carte blanche!
Mijn keus is daarom ook niet makkelijker geworden, nogmaals. Na een tijdje wikken en wegen heb ik gekozen voor een nummer dat staat op zijn vierde album getiteld Darkness On The Edge Of Town: Badlands.

Het nummer gaat over een man, alleen maar pech in zijn leven en boos op de wereld… Hij wilt gewoon een beter leven. Als je de songtekst ook leest dan begrijp je het helemaal. Het is vol passie en je leeft in feite mee met de man. Gewoon zo duidelijk en makkelijk te begrijpen.
Bij optredens, als het nummer gespeeld wordt, heb je altijd dat iedereen luidkeels meebrult met het Oh-ooooh-oh gedeelte. Kippenvel altijd!

Als je goed luistert hoor je dat de baslijn uit een ander nummer komt: Don’t Let Me Be Misunderstood van The Animals! Zo zie je, Bruce heeft ook de hulp nodig van andere bands.

Dus, een Classic, Must Listen en een dikke proficiat tegelijk voor Bruce Springsteen!!!!

Vorig artikelFlying Horseman – Money
Volgend artikelDe Staat – Witch Doctor

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in