Eindelijk! Dat kunnen we toch wel zeggen he?! Eindelijk kunnen we dat album aanschouwen, beluisteren! Boogie Monster uit Deventer heeft ons (en zichzelf) wel even laten wachten, maar dit is het dubbel en dwars waard. Waar ze eigenlijk eind van het jaar ‘Overnight’ zouden releasen, is het uitgesteld tot 12 maart. Het album zelf was eigenlijk al een poos af; eind 2019 doken ze de studio in. Niet zomaar eventjes, nee, de Electrosaurus Southern Sound Studio van DeWolffs Pablo van de Poel. Lekker analoog en grotendeels live werd alles opgenomen. Daarbij was het niet alleen Nolle Groen, Beinte Groen, Tom Bloembergen, Jim Zwinselman en Henk Hulzebosch als band die hun ding deden. Ze hadden hulp ingeschakeld van Luka van de Poel (percussie), Arthur Akkermans van The Grand East (mondharmonica) en hoorngeweld van Broken Brass! Iets met geen doekjes om winden bij een debuutalbum?!

‘Light Of Day’ is de starter van de plaat en het is gewoonweg meteen een kneiter; alles zit erin. De blues, de soul.. Precies hoe ze willen klinken. Wat een geweldige binnenkomer! Je hoort simpelweg echt alles van de gehele band. Plus het feit dat de vrienden van Broken Brass meteen even erin knallen. Enthousiasme all over the place. Dan door naar ‘Movin’ On’, de kennismaking. Ritmisch is het strakker en rauwer maar de soul druipt ervan af. Het dendert door, het is energie 1e klas en dan ook nog een heerlijke gitaarsolo.. Muzikanten zeg! Van die energie komen we even tot rust tijdens ‘Wonder Why’. De heren van Broken Brass, even de namen: Isaac McCluskey, Nick Feenstra en Joël Botma, beginnen en dan is het aan Nolle om die puurheid te bewaren. Het kabbelt ontspannen voort en het ademt kwaliteit; prachtig. Na zo’n soulvolle track mag er weer wat meer power komen en dat laten ze horen op ‘348’. Het lijkt wel aan alle kanten te kloppen; alle facetten komen samen, de slimme samenzang ‘I Know‘ en zeker ook het basloopje van Tom en dan Henk die op toetsen even lekker mag excelleren. Feestje!

Ondanks het feit dat de sound in de feest stemming blijft, is de strekking van ‘Can’t Stand It’ anders: ‘I can’t stand it baby, when you are not around’. Die soul vibe is weer enorm aanwezig, de flow voel je en je deinst eenvoudig mee. Als later wederom zo’n ijzersterk muzikaal gitaarelementje klinkt van Jim… What can I say…? Een verrassend begin van ‘Runaway’, heerlijk getik van Beinte op z’n drums en het voelt zelfs wat funky ondertussen! Dit wordt even later onderstreept door een heerlijke saxofoon solo met op de achtergrond de gehele band die het magistraal laat klinken. By far kortste track maar heerlijk bombastisch! ‘Won’t Be Your Maybe’ is groovy pur sang. Het begint heerlijk rustig maar naarmate dat de track vordert voel je die soul ervan af spatten. Daarbij is de tekst van het refrein natuurlijk fantastisch; ‘I will be anything you want, I can anyone you need but I won’t be your maybe’. De gitaarsolo spreekt boekdelen en Henk laat zijn hammond weer gieren. BOH! Afsluiter van dit spektakel is het evenzo energieke ‘Tired Of Being Lonely’. Wanneer je stil kunt zitten of staan als je dit hoort, voel je de muziek niet, voel je de klasse niet. Heb je dan wel iets muzikaals in je? Hoe dan ook, het is een waar feest om naar te luisteren. Waar het eerste nummer een kneiter was, is dit natuurlijk een toetje waar je je vingers bij aflikt. Deze boys weten van wanten en hebben er absoluut voor gezorgd dat het een debuutalbum is geworden die de pan uit swingt maar ook even de rust en finesse kan laten horen.

Als het album uit is, zal de Spotify link worden geüpdate. Enthousiast geworden? Bestel het album!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in