En daar kwam plots een mailtje… ‘Tosk release Blue City’. Geen idee wie of wat het was maar omdat ik zo’n muziekfreak ben lees en luister ik altijd met veel enthousiasme.
Tosk blijkt een nieuwe band te zijn komende uit Utrecht, vaker een broedplek voor hele toffe bandjes. Omdat ze niet zomaar een EP’tje willen maken hebben ze meteen kwaliteit gevraagd om te helpen. Denk aan Koen-Willem Toering (o.a. Sunday Sun) die alles geproduceerd en gemixt heeft, Pieter Kloos (o.a. Peter Pan Speedrock) heeft het gemasterd en Yvo van Gemert (o.a. Black Marble Selection) heeft alles opgenomen.

Camiel, leuk en aardig allemaal maar hoe klinkt het eigenlijk?
Om te beginnen, Tosk is een band bestaande uit vier gasten die een hele prettige mix maken tussen lekkere rock klanken en daarbij een fris pop geluid. Is het dan niet heel erg afgezaagd? Nee!
Tosk laat horen een eigen sound te hebben, de afwisseling tussen gitaren en de rustigere klanken is juist heel prettig. Zelf zeggen ze raakvlakken te hebben met bands zoals Talking Heads, Grandaddy en The War on Drugs. Daar ben ik het wel mee eens.

Beginnend met ‘Blue City’, de titeltrack. Eigenlijk heeft dit nummer maar 20 seconden nodig om mij te overtuigen. Lekker ritme en vervolgens zo’n fijn deuntje door de gitaren wat naar binnen kruipt bij mij. Pak daarbij de stem die van een lage toon naar hoog gaat en eigenlijk gedurende het gehele nummer het spannend houdt.
‘City Of Brides’ komt weer met dat gitaardeuntje, boh! Maar dit nummer is niet alleen dat lieftallige geluid, het wordt naar mate de track vordert iets harder en dat is prettig. Je kan het ook niet opnemen tegen een ‘City Of Brides’ als je te lief bent…. Dan is het tijd voor ‘Days In The Fire’, ietwat dromerig. Hier vind ik dat er geluisterd is naar The War On Drugs, niet gek dus dat ze aangeven dat het raakvlakken ermee heeft. Het blijft een beetje voortkabbelen maar zonder dat het saai wordt. Het houdt een spanning aan wat je blijft triggeren, heel tof dus!
Wat een rust bij het nummer ‘Icarus’. Voor wie Icarus niet kent, het komt voort uit een mythe. Een mythe met zijn vader Daedalus. Ze zaten gevangen op Kreta en vader bedenkt een plan om te vluchten. Vleugels gemaakt van hout en de veren gemaakt vanuit was kon Icarus vluchten. Hij werd echter te enthousiast en kwam te dicht bij de zon…. De was smelt en hij komt neer in de zee. In dit nummer zingt Tosk over: How do I land on my feet. Ironie dus.
Dan is het alweer tijd voor nummer 5, de afsluiter: ‘Our Saviour’. Hier begint het wederom rustig maar na deze opbouw mogen de gitaren en de drums weer vol gas geven. Het is kort maar krachtig want de laatste halve minuut is het gewoon weer tot adem komen en de wind op de achtergrond laat het nummer eindigen.

Tosk is een toffe band! Lekker onbevangen de wereld instappen maar wel met een doel, een plan. Niet werken als een kip zonder kop maar onmiddellijk er staan. Dat doen ze ook! Vijf sterke nummers waar er genoeg variatie is zonder dat het afschrikt. Zeker de hele fijne gitaardeuntjes blijven hangen en zijn herkenbaar voor ze. Menig band heeft die speciale sound waaraan ze herkend worden. Denk aan De Staat, Kensington ofwel Kings Of Leon.
Laat de boys maar lekker veel spelen, veel ervaring op doen en veel nummers maken… Ik vind het heel erg prettig klinken!
Op 28 februari zullen ze hun eerste EP ‘Blue City’ in de Ekko te Utrecht releasen tijdens het event ‘Sunday afternoon in Blue City’. Voor nu, tijd voor jullie oordeel, de titeltrack: ‘Blue City’.

2 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in