Daar is dan ein-de-lijk de recensie van de EP van Tamarin Desert! Helaas is het door mankementen van mijn website niet gelukt om eerder deze review erop te zetten. Het luisteren kon ik gelukkig wél!
Tamarin Desert is een Eindhovense band die de afgelopen jaren echt enorm hard aan de weg timmert. Denk aan de Popronde vorig jaar maar ze waren ook bijvoorbeeld het vaste voorprogramma van de band PAUW. En daar hebben we meteen een leuke vergelijking te pakken.
Onder welke noemer we Tamarin Desert kunnen plaatsen mocht je deze jonge band nog niet kennen?
Deze vier gasten maken een hele fijne mix van psychedelische jaren 60 klanken met een sausje van groove en fuzz. Je kan in het rijtje PAUW ook Tame Impala en Pond stoppen. Heerlijk dus.

Maar nu over de EP; Surf Lounge. Zo begint het ook… Het eerste nummer ‘How It Could Have Been’ is zo enorm relax! Energieke klanken, zomerse klanken… Pak daarbij de stem van Loek die ervoor zorgt dat de intro heel tof is! Een goed begin is het halve werk. Natuurlijk moeten we niet oordelen op maar één stukje maar het zorgt er onmiddellijk voor dat ik meer wil horen. Het is catchy, er is hele goede samenzang maar ook genoeg ruimte voor instrumentaal spektakel. Mooi!
Het nummer ‘Don’t You Know’ doet me qua intro zeer zeker veel denken aan Tame Impala. Het dromerige, het zweverige.
Maakt het me uit? Nee! Klinkt het goed? Ja!
De gitaar van Pim blijft goed op de voorgrond en zorgt voor een heel duidelijk geluid. De galm zorgt voor een extra laag waardoor die psychedelische sound alleen maar extra wordt benadrukt. Wellicht klinkt het nummer ‘Dreams’ bekend, dat kan. Het is daarentegen wél opnieuw opgenomen en ook met meer power. Wat me hier opvalt is die duidelijke drumpartij van Myron maar ook natuurlijk de solo op gitaar van Pim op het laatst. Volledig terecht overigens dat deze op de EP staat.
‘Desires’ is dan het vierde nummer op de EP. Om ook Kris in de spotlights te zetten (wat ook terecht is trouwens), het ritme is lekker strak en dit geeft de hele band ook energie. De gehele zang maar ook de meerstemmigheid geeft dit nummer heel veel extra’s. Ook het zeer elektronische geluid richting het eind past perfect in de gehele Tamarin Desert sound. Ik ben blij om deze track te horen, echt een topper.
Helaas is de afsluiter alweer daar: ‘Fool’s Last Stand’. Ook dit nummer is opnieuw opgenomen nadat hij in 2015 al was uitgebracht. In het begin merk je weer dat die groovy sound een must is maar naarmate dat de track vordert voel je steeds meer en meer de stoner rock achtergrond, ook zeker een genre wat deze band tof vindt. Omdat deze toch meer knalt en doordendert is dit echt mijn favoriet…. Heerlijk!

Tamarin Desert werkt gewoon er keihard voor! Een heel goed jaar kijkende naar 2015: Popronde was een groot succes en ook in het voorprogramma staan van PAUW mag op het CV komen. Nu in 2016 zijn ze ook lekker bezig en brengen ze dus hun EP uit. Met een prachtige hoes trouwens!!!
Ja, raakvlakken zijn er met de bekendere namen uit de dromerige, groovy, fuzzy en psychedelische kant maar toch laten de vier boys horen dat ze uit het juiste hout gesneden zijn. Ik vind het een voltreffer!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in