Lekker, lekker, lekker! Dat is gewoon zo. Het is nu écht zomer en daar hoort muziek bij die mijn blijdschap kan vertalen.
Die muziek bestaat en luistert naar de naam St. Tropez.
Voor de volgers van CamielMusic een bekende naam, voor liefhebbers ook maar voor onbekenden leg ik het nog één keer uit. Het zijn de boys van Go Back To The Zoo die nu een hele andere weg zijn ingeslagen! Het is radicaal maar hiermee hebben ze wel enorm veel plezier mee en knallen als vanouds. Het is heerlijke punk rock, die nergens voor terug deinst. No-nonsense en gewoon gas geven! Nu dan op naar het album: super!

Er zijn enkele bekende nummers zoals ‘I Don’t Wanna Fall In Love’, ‘I Wanna Live In St. Tropez’, ‘Order’ en ‘Son Of God’. Een enkeling heeft ook al op CamielMusic gestaan. Niet gek want het is ten eerste gewoon gruwelijke goede muziek maar omdat de heren vorig jaar meededen aan de Popronde waren er onmiddellijk raakvlakken. Er is wel een verschil te noemen tussen die 4 tracks. Bij ‘Order’ is het echt knallen in sommige gedeeltes, ‘I Don’t Wanna Fall In Love’ is 1.48min gas geven en dan is het klaar. Tóch heeft het natuurlijk ook raakvlakken: punk, rock, knallen!
Waar de meeste nummers dus kort en krachtig zijn, is de opener, ‘Time’, juist een langdurende track. Bijna 5minuten, beginnend rustig maar vervolgens komt er meer energie en snelheid in. Totaal geen zang maar even laten horen wat voor een vlees men in de kuip heeft!
‘Which Side Are You On’  heeft een interessante intro: duidelijk ritme van gitaar van broers Teun & Cas Hieltjes en drums van Bram Kniest. Deze track is misschien iets minder aan de punk kant maar blijft wel een gewoon lekker duister. Toch; catchy, power, klasse. Maar dan hebben we ‘Fake It’ nog. Als het iets is wat deze mannen niet doen is het ‘faken’. Kan ook simpelweg niet! Het weer zoals we ondertussen gewend zijn nergens voor terug deinzen en ervoor zorgen dat die hele bak energie over ons heen wordt gegooid. Even opletten bij ‘Cut Me Loose’, chaotisch begin maar daarna is het volledig uptempo waar hier ook weer een geniale hook in zit waar iedereen op mee kan schallen. Bassist en zanger Lars Kroon is ook serieus on fire!

St. Tropez @ Mama's Pride
Foto: Jonny Ladeur @ Mama’s Pride Festival 2016.

Op de volgende track mag Cas de honneurs waarnemen op zang; ‘Easy Jet’ heeft een aparte snerpende sound van gitaar maar met die aanwezige beat van de drums blijft het wel interessant. Ik merk tijdens het afspelen van deze track dat ik tijdens het typen gewoon aan het meetikken ben. Dat zegt genoeg: top! Waar ze weer geen enkele seconde onbenut laten is bij het nummer ‘Las Vegas’. Daarbij is ook deze lang! Plus 5 minuten maar zoals gezegd, geen seconde is onbenut of saai. Eerst zeer snelle zang om vervolgens een gitaarsolo eruit te gooien. Gewoon master! Het is sowieso een track die bol staat van de muzikale klasse. De tijd vliegt voorbij.
Helaas is dat ook zo bij het gehele album want ‘Fever Back’ is de afsluiter. Zware gitaren, kleine stemvervormer en hoog ritme van alles. Richting het refrein wordt het volume nog maar eens opgeschroefd. Why not. Lekker gierend eruit gaan, het past gewoon bij St. Tropez.

Man man man, zoals ik al zei… De tijd vliegt voorbij. Het is machtig, het is hard, het is goed, het is klasse. Je proeft de energie, het plezier en voelt de enorme power die erin zit. Soms is het enorm verrassend, soms is het oorverdovend hard maar het is voornamelijk gruwelijk goed!
Het is ook logisch waarom ze nu al veel in het buitenland kunnen spelen en daar dus naam maken. Het is muziek waar gewoon alles in zit maar ook dus met heel erg veel kwaliteit. Logisch? Ja, de ervaring die ze hebben nemen ze natuurlijk mee en verbeteren zich natuurlijk steeds. Maar je moet het toch maar doen. Je hebt een ‘naam’ en men verwacht wellicht toch wel iets. Ze flikken het! Met overmacht!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in