Mijn grote vrienden van Rhinorino komen met iets nieuws!! Ze komen namelijk met een volledig album op de proppen. Nadat ze eerder 2 EP’s hebben gedropt (‘Today’ & ‘Another Cocktail’), werd het tijd voor iets wat langer duurde dan pakweg 25 minuten ;). Persoonlijk ben ik er enorm blij mee want wie wilt nou niet lekker lang genieten van de meest sexy stonerrock band van Nederland? Pim van Ham en Susie Q zijn de grondleggers op achtereenvolgend gitaar en drums en sinds kort is op de basgitaar Merijn van de Wijdeven de man. Wat kunnen we verwachten? Iets nieuws, iets bekends, iets verrassends? Laten we maar snel de tracks beluisteren!!

Beginnen met het begin: ‘Gone’. Dit was de eerste teaser welke ze naar buiten brachten en dit was in ieder geval voor mij wel een lichtelijke verrassing; weinig samenzang wat normaal juist hoort bij Rhinorino! Desondanks een track die opvalt en meer knalt dan normaal. We zijn wakker hoor!! Door naar ‘That’s Not What I Want’, die start met lekker zwaar geschut. Maar wat je eigenlijk best snel hoort, is het feit dat er nu wél veel wordt samen gezongen! Verder is het eentje die zoals gezegd zwaar klinkt maar precies goed valt. Lekker wat solo werk van Pim op zijn gitaar vanaf een dikke 2 minuten en verder hard muzikaal verder! Geen gras erover laten groeien hoor, nergens voor nodig. ‘Slow Down Baby’ is zoals de titel al aangeeft relatief rustig maar dan op het gebied van tempo. Het gitaarwerk is extra opvallend en klinkt goed. Verder is de afwisseling van Susie Q en Pim geweldig gedaan. Een blijvertje! Maargoed, we houden ook van tempo en we doen dat met ‘Stop Complaining’. De herkenbare cowbell is weer van stal gehaald en wordt intensief gebruikt. Qua sound typisch Rhinorino en als dat gezegd wordt, heb je een eigen stempel gecreëerd, dikke prima dus! Een andere bekende track is ‘L O V E’. Met de kenmerkende gierende gitaar, beulswerk op drums en zware basloop is het een nummer die je niet zomaar even skipt. Power tot en met. Daarbij hoort natuurlijk ook een toffe clip, zie hieronder.
‘Won’t Let Go’ heeft op een of andere manier iets herkenbaars in zich maar wat? Het tempo ligt in ieder geval ontzettend hoog! Hier is het Susie Q die je het beste hoort qua zang, ook iets nieuws en bevalt goed. Natuurlijk is het riedeltje van Pim fantastisch slim in elkaar gezet. ‘Drunken Sailer Part 1’ is een soort van intermezzo, volledig instrumentaal maar wel met passie! Door met ‘Into You’, een nummer met heerlijke basloop door Merijn en verder natuurlijk ritme waar je bang van hoort. Slim eigenlijk want het refrein doe je na 1x al mee, top track! Afwisseling, samenwerking maar allemaal ook individueel in de spotlights. Master. Met ‘All The Way’ hebben we wederom een instrumentale kneiter te pakken die ons tot grote hoogte laat stijgen. Kort maar zo krachtig! Helaas is ‘Handkerchiefs’ al de laatste. Met een strak geluid op drums wordt gestart en blijft ook goed doorklinken. Lekker agressief op het gebied van zang en muzikaal. No nonsense en ook slim met de samenzang. Wat dat betreft een uitsmijter waar je wel iets mee kan!

Een album waar genoeg variatie in zit maar ook genoeg gelijkenissen heeft! Natuurlijk is het echt Rhinorino wat je hoort, dat is stonerrock hoe het hoort te zijn maar dan met wat extra’s. De samenzang, die energie, het enthousiasme. Het is echt een volgende stap en hopelijk krijgen ze hiermee wederom een extra boost en weer extra optredens en fans erbij. Ik ben in ieder geval #1!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in