Eigenlijk was de bedoeling daar om al veel eerder een review te schrijven van deze EP. Het is me niet gelukt en daar baal ik enorm van. Tóch ben ik blij dat ik nu er tijd voor heb gevonden.
Deze band heeft al een tripje erop zitten met een demo en nu is dan de EP daar! De drie jongens maken een hele toffe mix van groovende, stuwende stoner rock. Het deinst in ieder nergens voor terug en dat is wel écht een mooi vooruitzicht.

Het eerste nummer ‘Last Moments’ heeft juist vanaf het eerste moment mijn aandacht te pakken. Met een simpel gitaardeuntje en vervolgens een soort van hypnotiserend ritme wordt er verder gespeeld. Het kabbelt, het is zoals al eerder gezegd stuwend maar nimmer is het saai. Er komt juist veel meer power mede dankzij die lekkere klinkende gitaar van David Wijnberg. Fijne start! Daarna begint Cas Zeegers met een zeer uptempo drum gedeelte bij het nummer ‘Something Wrong’. Zeker ook een geinige tekst erbij en het nummer is eigenlijk al bijna compleet. Zij het niet dat (zoals deze nummers beaamt) het gewoon bijna 5 minuten duurt. Mede dankzij het muzikale aspect moet ik ook denken aan een mix van Black Sabbath meets Queens Of The Stone Age. Los gaan…. Graag!
‘Stay Put’ brengt ons al tot de helft van de EP. In dit nummer zit eigenlijk alles: de rauwe gitaren, de stemmen die perfect worden gebracht, het stampende ritme van de drums. Het vertragen, het versnellen…. Stoner, psychedelisch, fuzz…. Dit is wel natuurlijk soms veel werk voor je oren om het te verdragen maar damn, dat is het waard! ‘Numbed By You’ is het nummer waar ook hieronder de clip staat. Ik moet zeggen, het begin geeft een vertekend beeld. De rust in de gitaar is ook na zo’n 25 seconden afgelopen. Dan komt de rest erbij knallen. Ook dit is een track waar genoeg muzikaliteit in zit. Qua zang is het top, overgang van coupletten en natuurlijk ook solo’s. Eigenlijk voel je tegelijkertijd ook (en ik heb het ook gezien) dat live alles nóg meer tot z’n recht komt. Een mooi vooruitzicht eigenlijk. Vaker is het andersom.
De afsluiter ‘(Too Many) Whispers’ is eigenlijk meer dan één nummer. Sow! Als je minuut 1 hoort en daarna minuut 3 dan denk je, is dit hetzelfde? Hier zit een portie geweld in… Wauw! Steeds bij het couplet is het kabbelend, goed met muzikale insteek maar dan in het refrein gaat het los. De keel wordt open getrokken en gitaar, bas en drums worden nog extra bespeeld alsof het leven ervan af hangt. Na een zes minuten komt een stilte maar daarna komt heel sluimerend weer alles tot leven. Even die muzikale klasse tonen. Spierballen.

Het is een EP waar je U tegen zegt. De constante afwisseling met daarbij te gekke zang maakt het interessant om naar te luisteren maar wat belangrijker is, je raakt absoluut niet verveeld! Wat ze zelf aangeven: De band gebruikt zelf de volgende metafoor om zijn sound te omschrijven: waar Kyuss een vrachtwagen is die veel te hard rechtdoor knalt, is Bombardier Muffy een motor die ook hier en daar wat bochtjes pakt. Van zo’n metafoortjes hou ik wel.
Ondanks dat ze al veel ervaring hebben blijf ik zeggen.. Spelen! Maak naam, doe jullie ding. De muziek is goed dus vertrouw daar 100% op! Ik blijf jullie volgen!!!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in