Birth Of Joy heeft hun 5e album uitgebracht. Deze psychedelische machine bestaat uit 3 heren die elkaar kennen vanuit de Herman Brood Academie: Kevin Stunnenberg op gitaar en zang, Gertjan Gutman op hammond/toetsen en Bob Hogenelst op drums. In 2011 werd hen een platencontract aangeboden en ondertussen staan ze bekend om hun energieke live optredens en de hoeveelheid… Ze touren onwijs veel en zien daardoor heel veel van de wereld. Klasse gasten! Hyper Focus is dus hun laatste wapenfeit. Hoe het klinkt??? Lees snel hieronder mijn bevindingen en ga het zelf checken!

Het is een geheimzinnig begin, de track ‘Join The Game’, een soort gezoem op de hammond terwijl er na een minuutje drums bij komen en wat hogere tonen. Het tempo wordt opgevoerd en dan na een dikke 1,5 minuut zijn we los! Typisch Birth Of Joy: hoge ritmes, lekkere uithalen van Kevin maar Gertjan en Bob mogen ook meteen aan de bak. De psychedelische sound wordt weer genaild en dat is alleen maar goed. We zitten er meteen in! De titeltrack was al bekend en die is zeer uitbundig en aanwezig. Het is bijna geflipt te noemen maar dan in een zeer positieve zin.
Door naar ‘You Are Many’. Deze heeft qua intensiteit ongeveer hetzelfde in zich als ‘Hyper Focus’ maar hier zitten veel meer muzikale tussenstukken in waar men kan excelleren. Voornamelijk Gertjan op zijn hammond mag losgaan en voert de boventoon. Het is absoluut weer eentje waar je niet naar kan luisteren als je even op zoek bent naar rust.
Dan is het tijd voor ‘Riff Raff’, weer heel anders om maar meteen te vertellen! Het lijkt alsof deze heel donker is maar uiteindelijk krijg je er wel een grote smile van op je gezicht. Als ‘Jekyll & Hyde’ wordt geroepen en vervolgens het refrein wordt ingezet proef je een stukje stonerrock erin maar dat verwoven met die typische 60’s psychedelica van Birth Of Joy. ‘Forenoon’ heeft een opbouw waar je U tegen zegt. Met een redelijk puur begin weet je dat er iets staat te gebeuren, dat klopt ook. Het refrein is meer krachtig en alles komt tot leven. Het wordt bombastisch, het wordt meeslepend, het heeft veel solo’s… Een machtig mooie trip. Misschien heel erg dat ik dit zeg, maar het begingeluid plus de ‘aaah aaah aaah’ doet me denken aan de Kaiser Chiefs. Maar dat verdwijnt weer als men heel hakkerig begint te zingen. Zoveel variatie, dat is wel even apart tijdens ‘Witches Hammer’. Anders dan andere tracks en dat is wel weer mooi. Tijd voor ‘Let It Slide’! Pure rock ’n roll en heel erg strak. De samenwerking tussen Bob op drums en Gertjan op z’n toetsen is meesterlijk en zorgt ervoor dat dit nummer eigenlijk binnen no time voorbij is maar wel nog na dendert in je hoofd. Wat wel even wennen is, is ‘Sypdorkat’. Het duurt een hele poos voordat je erin zit maar is niet erg aangezien deze track bijna 8 minuten duurt waarmee het de langste is van het album. Een geweldige spanningsboog wordt gebruikt en dan is het tijd om te pronken met die machine wat Birth Of Joy is. Ook de samenzang die gebruikt is (“Do it, or somebody else will!”), is verdomde slim. Het zorgt ervoor dat dit nummer daardoor vertrouwd is maar ook heel beter en sterker. Evolutie van jewelste!
Misschien is de grootste verrassing (ok, niet voor mij aangezien het tijdens het interview al werd gezegd), is dat tijdens ‘Poor Duffy’ is samengewerkt met blazers! Ook dít geeft die ontwikkeling weer en brengt zoveel extra’s. Maar qua sound zelf is het wel weer iets rustiger en dit zorgt er alleen maar voor dat alle accenten op muzikaal vlak worden versterkt. Nice. De afsluiter ‘Sell Out’, deze kun je misschien wel ‘ouderwets’ noemen. Goede opbouw, goede sound, lekker vuig. Misschien niet zo hard als de eerste paar tracks maar het is echt een heerlijke psychedelische trip waar we nog even langs moeten. Mogen. Willen.

Ik kan woordgrappen maken over de titel van het album en hoe het klinkt maar ik zeg gewoon hoe het is. Een album waar Kevin, Bob en Gertjan trots op mogen zijn. Ze hebben zichzelf weer geweldig goed ontwikkeld en na het album Get Well nieuwe dingen geprobeerd zonder die herkenbare, eigen en typische sound te verliezen. Deze is alleen maar beter geworden door JUIST te experimenteren en bijvoorbeeld het hammond orgel in te passen. Uiteraard zijn live ze machines en zal daar alles nog vettiger, harder, psychedelischer klinken maar zo… Op vinyl… Ook steen goed! Luisteren die hap!

Vorig artikelMilo Meskens – Stone Cold Liar
Volgend artikelDossier Dutchies Februari 2018

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in